Gospel Translations Afrikaans - Gebruikersbydraes [af]

‘n Verjaarsdag Gedig vir Sending Week

2014-01-08T15:01:12Z

Petro: Review not finished yet

{{info|A Birthday Poem for Missions Week}}

''Vir Karsten''

Vandag my seun, het jy Die einde van twaalf Godgegewe jare bereik, En ek wil vandag staan en preek Dat God die Almagtige ons vrese oorneem. Op twaalfjarige ouderdom my seun moet jy weet Dat God omnipotent is, En niemand kan Sy planne omverwerp nie. Hulle gaan Waar Hy dit bewillig en daar is geen teenstand.

Gee gehoor, my seun, aan wat ek sê Want God se eindelose mag en krag Sal ons vurig lei in die weë Van pyn voor ons finale uur.

Wie weet wanneer ‘n goeienagsoentjie Dalk die laaste sal wees? Of ter wille van die evangelie God dit mag bestuur: ‘n verlangse uitroep, ‘n ope deur, En jy daarop ag slaan, en ek bly staan, En jy tienduisend myl Tussen jouself en my plaas. Ek bid, Liewe seun, dit sal wees met glimlagte.

Want die Almagtige God beheer die hemele En op die aarde pronk ‘n netelige koning En probeer tevergeefs Om homself op te hef, terwyl ons uitbreek in sang.

Here, leer my seun om U te eerbiedig, En dat U vergoeding verseker is En dat U ‘n toevlug is, ook Vir elke seun wie se weë rein is.

Almagtige God, help my om ‘n Godvresende vader te wees, onwrikbaar en soet, Sodat ons in die komende jare Saam mag kniel by U voete.

Pappa

Bybelse denke oor bekommernis

2012-07-26T17:03:08Z

Petro:

{{info|Thinking Biblically About Worry}}

Sally bekommer haarself heeldag oor die kinders wanneer hulle by die skool is. Jed dra altyd die las van sy finansies. Linda is bang dat sy nooit gaan trou nie. Sarah sien op teen die pyne van oudword. Fred bekommer homself permanent oor wat mense om hom oor hom dink. Benji is bekommerd dat hy nie die span sal maak nie. Mary is nooit ontslae van bekommernis oor haar gewig nie. Cindy het al menige slapelose nag gehad terwyl sy haar oor haar verhouding met Brad bekommer het. As ‘n senior is Jared bietjie paniekbevange oor wat na kollege gaan gebeur. Jacqueline erken dat sy so ‘n bietjie van ‘n obsessie het met kieme en netheid. Ben vermy groot skares, maar hy wil nie hê dat enigiemand moet weet nie. Sharon is bang dat God haar nie liefhet nie, maar sy praat nie baie daaroor nie. Ron weet hy spandeer te veel tyd om hom oor die verlies van sy werk te bekommer, maar hy kan dit net nie vermy om daaraan te dink nie. Dina bekommer haarself so oor haar kinders dat sy bang is dat haar gereelde oproepe hulle sal wegdryf. Pete het baie goed gedoen in die seminarie, maar sy preke gaan altyd met angs gepaard. Greta bekommer haar meer oor wat haar klasmaats van haar dink as oor hoe sy presteer. Josh is bekommerd elke keer wanneer hy hoor dat sy baas hom wil sien.

Bekommernis – dit is regtig oral. Miskien is dit een ondervinding wat ons almal in gemeen het. Neem die bogenoemde mense in aanmerking. Hulle het almal twee dinge in gemeen. Hulle is almal belydende gelowiges en hulle almal sukkel met bekommernis. Wat van jou? In watter mate is bekommernis van enige aard ‘n gereelde deel van jou daaglikse gedagtelewe? In watter mate vorm jou bekommernis dit wat jy doen en dit wat jy nie doen nie? Watter wisselwerking is daar tussen jou bekommernis en die geloof wat vir jou so baie beteken? Kan dit wees dat bekommernis ‘n groter invloed op jou lewe het as wat jy dit tipies voorgestel het om te wees?

Dalk is bekommernis een van die vuil geheime van die kerk. Dalk maak dit ons skaam, passief en onseker terwyl ons teologie vir ons vertel dat ons alle rede het om braaf, aktief en vol vertroue te wees. Kan dit wees dat baie van ons met ‘n groot gaping leef tussen die teologiese sekerheid wat ons Sondag in die kerk vier, en die straatvlak vrees, bekommernis en angstigheid wat vir die res van die week saam met ons is? Hoekom is so baie van ons so baie bekommerd? Hoekom ondervind ons nie die rus wat die evangelie veronderstel is om vir ons te gee nie? Waarom het ons slapelose nagte, senuweeagtige mage en prikkelbare dae? Hoekom kom bekommernis so gereeld by ons deur in?

'''''Bekommernis en die gevalle wêreld'''''

Dalk moet jou antwoord op die vraag wat ek gevra het wees: “Paul, ek bekommer myself want ek leef in ‘n gevalle wêreld!” Dit is waar dat die wêreld waarin ons lewe net eenvoudig nie op die manier werk soos die Skepper bedoel het nie. As gevolg van dit lewe ons in ‘n wêreld waar oneerlikheid, gevaar en teleurstelling realiteite is. Die Bybel is nogal eerlik in die daarstelling van hoe gebroke hierdie wêreld eintlik is. Daar is dinge in hierdie wêreld waarvoor jul moet bang wees. Daar is dinge wat jul aandag sal moet trek en verontrus sal veroorsaak. Daar is dinge waaraan jy sal moet werk om te vermy, en om jou geliefdes teen te beskerm. Jul moet versigtig en bedag lewe. Dit is ‘n verantwoordelike, goddelike ding om te doen om met ‘n realistiese verwagting te leef, wat deur ‘n bybelse begrip van die gevallenheid van ons wêreld verskaf word. Jul moet nie naïef wees nie. Jul moet altyd onthou dat die shalom (vrede en heelheid) wat die Skepper aan hierdie kant van die hemel geskep het, verstrooi is. Elke dag, op een of ander manier, sal die gebrokenheid van jou wêreld op jou neerdruk. Dit sal so bly totdat jy oorgaan na die ander kant toe.

Maar, ‘n belangrike onderskeid is nodig om gemaak te word tussen die volgende: om na die lewe te kyk deur die eerlike lens van die Woord, en om ‘n lewe te leef van subtiele en nie-so-subtiele bekommernis. In die Bybel word ons gekonfronteer met die realiteit dat mense die wonderlikste rus vir hul siele ondervind tydens sekere van die moeilikste realiteite van ‘n gevalle wêreld. Kom ek gee vir jul een indrukwekkende voorbeeld:

Psalm 3 en 4 is oggend en aand psalms, geskryf toe Dawid vir sy lewe gevlug het en van diegene wat sy troon wou neem. Jul ken die agtergrond storie. Dit was Dawid se seun, Absalom wat agter sy troon aan was. Hy het klaar die harte van die mense van Israel gewen, en nou was hy agter sy vader se koninkryk aan. Dawid het geweet waaroor dit gaan. Dit was ‘n monarchie: vir ‘n seun om permanent sy pa se troon oor te neem, sou die vader moes sterf. So, Dawid vlug vir sy lewe met ‘n klein groep getroue mans en kruip in ‘n grot weg. Daar is heel waarskeinlik nie ‘n meer hartverskeurende storie in die Woord nie: sonde wat ‘n familie uitmekaar uit skeur, sonde wat tot opstand en moontlik die dood lei. In hierdie storie sien ‘n mens die gevalle wêreld op sy ergste. Maar in die middel van dit alles, is Dawid nie deur paniek met lamheid geslaan nie. Hy is nie deur bekommernis gedryf nie. Hy is nie geboeid deur “wat as” nie. Nee, Dawid is merkwaardigend rustig. Kyk na wat hy vanuit die grot uit skryf: “U het my reeds groter vreugde laat belewe as wat daar is by mense wat koring en wyn in oorvloed het. Nou sal ek onbesorg gaan lê en dadelik aan die slaap raak, want, Here, U alleen laat my veilig woon.” (Ps. 4:8,9). Dawid ondervind die volle gewig van die teleurstelling en gevaar van die lewe in hierdie gevalle wêreld, maar hy is nie oorval met angs nie. Sy hart is rustig en sy lyf kan slaap, selfs in die middel van wat enige vader se hart sou breek.

Dawid se storie en Dawid se psalm konfronteer ons met iets belangrik. Dit is wat ons vir die res van die artikel gaan afpak. Hier is dit: ''Die moeilikhede van die lewe in hierdie gevalle wêreld is die rede vir ons bekommernis, maar nie die oorsaak nie.''

Om die oorsaak te verstaan moet jy dieper kyk. Dawid was in ‘n situasie wat rede kon gewees het vir baie bekommernis, hy was alhoewel nie bang of angstig nie. Sy rustigheid wys vir ons waar ons hulp kan vind. Bekommernis word nie veroorsaak deur wat buite ons voorkom nie. Nee, bekommernis word veroorsaak deur wat binne-in ons aangaan.

'''''Gekrimpte wêrelde en bekommernis'''''

Om te verstaan waarom ons Christene geneig is om ons meer as enige iemand te bekommer met ons teologie van alledaagse lewe, gaan ek jul op ‘n bietjie van ‘n bybelse toer neem. Ek wil met twee verse begin wat uitstekende insig voorsien in wat sonde aan ons almal doen. Hierdie verse begin om vir ons te wys waarom bekommernis so ‘n universele worsteling is. “Die liefde van Christus dwing ons, omdat ons tot die insig gekom het dat een vir almal gesterwe het, en dit beteken dat almal gesterwe het. En Hy het vir almal gesterwe sodat ''dié wat lewe, nie meer vir hulleself moet lewe nie,'' maar vir Hom wat vir hulle gesterf het en uit die dood opgewek is.” (2 Kor. 5:14-15; beklemtoning: myne).

In die tien woorde wat ek beklemtoon het, maak Paulus ‘n treffende observasie oor hoe sonde elke persoon se lewensbenadering prinsipieel verander. Ek was veronderstel om vir iets heelwat goter as myself te lewe. Ek was geskep om vir God te lewe – Sy koninkryk en Sy heerlikheid. Ek was ontwerp om my identiteit, plan en doel sowel as my innerlike gevoel van welstand, vertikaal te verkry. Ek was gemaak om my rede vir wat ek doen en om my rustigheid in die middel van dit, vanaf God te ontvang. Maar sonde veroorsaak dat elkeen van ons vir onsself leef, bedoelende, om ons lewens te krimp tot die grootte van ons eie lewens. Sonde veroorsaak dat ons die gebied van ons drome en belange beperk tot ons behoeftes, ons benodighede en ons gevoelens. Sonde maak ons gevaarlik self-gesentreert, selfgeabsorbeerd en self-gemotiveerd.

Wat het dit te doen met bekommernis? Alles! As gevolg van sonde, assosieer ons nie meer ons innerlike vrede met God nie; wie die definisie van weisheid, krag en liefde is, en wie nooit ooit sal verander nie. Nee, sonder om te besef wat ons gedoen het, begin ons horisontaal soek vir ons identiteit, plan en ons innerlike gevoel van welstand. Ons kyk na die gebroke en ewig-veranderende situasies en verhoudings van hierdie gevalle wêreld vir ons doel en ons innerlike rustigheid. Dinge wat nie ontwerp was om vir ons vrede te geen nie en waaroor ons geen beheer het nie, word ons vervangings messiahs. Ons vra vir hulle om vir ons te doen wat net God in staat is om te doen. Jy sien, hier is wat gebeur: belangrike dinge (soos familie, werk, behuising, geld, ens.) word veels te belangrik vir ons, want dit word die plekke waar ons op soek is na rustigheid. Wanneer dit so is gee dit ons nie net geen rus nie, maar dit word die rede vir eindelose siklusse van bekommernis, angs en vrees, en dit is duidelik in die daaglikse lewe van te veel gelowiges. Jou werk is belangrik, maar dit moet nie die bron van jou identiteit wees nie, en wanneer dit is sal dit die oorsaak van eindelose angs wees. Jou huwelik of vriendskappe is belangrik, maar dit moet nie die

plek wees waar jy vir innerlike vrede soek nie. Hier is wat die Woord ons aanspoor om te sê: Bekommernis wat ons met lamheid slaan vertoon meer oor wat binne-in ons is as wat buite ons is. Dit is waar ek dink ons volgende stuk, Matteus 6:19-34 so hulpvul is.

'''''Koninkryke, skatte en bekommernis'''''

Matteus 6:19-34 is een van die Bybel se bekendste stukke oor angs en bekommernis. (Hoekom nie nou die tyd maak om dit te lees nie?). Wie ken nie die woorde: “Trouens, wie van julle kan deur hom te bekommer sy lewe met een enkele uur verleng?” (v. 27) of “Julle moet dus nie bekommer en vra: “Wat moet ons eet of wat moet ons drink of wat moet ons aantrek?” nie.” (v. 31). Wanneer jy van hierdie stuk af terug staan, sien jy dadelik dat dit baie meer as ‘n ondersoek van bekommernis is. Dit is eintlik ‘n omstandige ontleding van die oorlog tussen die koninkryk van God en die koninkryk van self. Dit is presies waarom dit sê wat dit sê oor bekommernis. Dit leer ons dat daar ‘n oorlog van die hart is agter elke oomblik van bekommernis. Dié oorlog wat in ons harte heers gaan oor of dit óf effektief en funksioneel deur die koninkryk van God óf die koninkryk van self regeer word.

As gevolg van sonde is ons wroeginge met die koninkryk van self so deurdringend en verleidelik dat Christus meeste van Sy tyd spandeer om die dinamika van hierdie koninkryk bekend te maak (vv. 19-32). Dit is nie tot die eerste word van van vers 33 nie, “Nee”, wat ons by die omdraai punt van die stuk kom en die roeping om vir die koninkryk van God te leef. Wat God hoofsaaklik sê is dat die koninkryk van die self gedryf is deur ‘n najaging van aardgebonde skatte en behoeftes verbind met angs. Die koninkryk van die self krimp die lewe af na ‘n katalogus van fisiese, eksperimentele skatte en ‘n lys van persoonlike behoeftes. In hierdie koninkryk leef ek om seker te maak dat ek verkry wat ek wil en ek vervul my behoeftes. Nou, voordat jy sê: “Wel, Paul, ek lewe nie so nie!” kom ek vra jou, hoeveel van jou bekommernis in die laaste maand het enigiets hoegenaamd met die koninkryk van God te doen gehad?

Ek sal jou graag wil aanmoedig om nederig toe te laat dat hierdie stuk ‘n spieël sal wees waarin jy kyk, om dinge van jouself te sien wat jy op geen ander manier sal sien nie. Christus gebruik ‘n baie hulpvolle woord hier vir die dinge wat ons harte verower: skat. Dink aan hierdie woord. Daar is baie min skatte in die lewe wat intrinsieke waarde het. Meeste skatte het bepaalbare waarde. Dis waarom die ou spreukwoord sê: “Die een se weggooi-goed is die ander se nuutgevonde skat” Byvoorbeeld, waarom is a twintig doller rekening twintig doller werd? Dit is nie omdat dit twintig doller werd is in ink of papier nie. Nee, die waarde is toebedeel. Op dieselfde manier bedeel jy waarde toe op dinge in jou lewe. Dit is onmoontlik om ‘n mens te wees en dit nie te doen nie. Jesus waarsku ons om versigtig te wees aan wat ons waarde toebedeel, want dit wat ons as ons skatte noem, sal ons harte oorheers.

Hoe word dit met bekommernis verbind? Die verband is vanselfsprekend en kragtig. ''Bekommernis en rustigheid vertoon altyd die ware skatte van jou hart.'' Jy sal die meeste gerus voel wanneer wat vir jou die belangrikste, veilig is, en jy sal die meeste bekommer wanneer dit wat vir jou die belangrikste is, in gevaar is. Wat vertoon jou wêreld van bekommernis oor die ware skatte van jou hart?

Maar in hierdie stuk gebruik Jesus ‘n ander uitdrukkende kategorie – behoefte. Jou lewe is altyd bepaal deur wat jy vir jouself sê jy het nodig. As behoefte “essensieel vir lewe” beteken, dan is iets wat ‘n behoefte is ‘n betekenisvolle toewyding. As jy oortuig is dat iets ‘n behoefte is dan mag dit reg lyk om te verwag dat jy dit sal hê, en dan mag dit natuurlik wees om te bekommer dat jy dit dalk nie sal kry nie. Die woord ''behoefte ''is miskien een van die slordigste woorde wat deur mense gebruik word. Die ontsaglike meerderheid van die dinge wat ons behoeftes noem, is nie behoeftes nie. En Jesus sal argumenteer dat onse hemelse Vader dit wat ware behoeftes is, goedgunstelik sal voorsien.

Die toebedeling van behoeftes word op twee maniere met bekommernis verbind. Eerstens sal jy geneig wees om te bekommer wanneer jy goed wat jy nie eintlik nodig het nie, en nie kan beheer nie, met jou lewenskrag assosieer. En tweedens, sal jy geneig wees om te bekommer wanneer jy met ‘n wettige behoefte in die gesig gestaar word en jou hemelse Vader en sy ewig-getroue verbondsliefde vergeet. Jou Vader is soewerein, wys, goedgunstig en magtig. Hy heers oor alle dinge ter wille van Sy kerk (Ef. 1:15-23). Omdat hy nie sy Seun gespaar het nie, sal Hy ons nie vrylik voorsien met alles wat ons regtig nodig het nie (Rom. 8:31-32)?

'''''Rustigheid en oorlog'''''

Ek is diep oortuig dat egte, durende persoonlike rustigheid nooit gevind kan word in die maklikste van omstandighede nie. Selfs in die beste van situasies in hierdie gevalle wêreld, sal jou hart redes vind vir bekommernis. Innerlike rus van die siel en durende vrede van die hart kan net ooit gevind word wanneer Jesus en Sy koninkryk jou hoogste en diepste skatte is. Wanneer jy jou identiteit in Sy hande plaas wat nooit sal verander nie, en wanneer jy jou plan en doel in die onophoudbare werk van Sy koninkryk vind, en wanneer jy jou innerlike gevoel van welstand op die onfeilbare fondasie van Sy belofte plaas, om elkeen van jou behoeftes te voorsien, sal jy in staat wees om te kan rus selfs wanneer omstandighede en verhoudings om jou gebroke is.

Om bekommernis te oorkom, gaan nie oor om te hoop dat môre sal beter wees nie. Nee, om bekommernis te verslaan is om ‘n soldaat te wees in hierdie dieper oorlog van die hart. Dit gaan oor die bekamping van die versoeking om die vrede van jou hart met dinge te verbind wat uiteraard tydelik is, en dus nie ‘n organiese ontwerp is om vir jou durende vrede te gee nie (sien Matt. 6:19). Dit gaan oor die daaglikse voeding van jou siel op die beloftes en voorsiening van jou hemelse Vader. Dit gaan oor spesiale voorsorg wat getref moet word voordat jy iets ‘n behoefte noem. En dit behels om te lewe vir iets wat groter as jy is. Dit gaan oor die gee van liefde en

besorgdheid van jou hart aan die Koning en Sy koninkryk en die stryd teen die instink om ‘n Lilliputterse koninkryk van jou eie te bou. Die koninkryk van self sal jou nooit rus gee nie, want dit het nie die vermoë om die drange van jou hart te bevredig nie.

In die grot was Dawid reg toe hy gesê het: “Here, U alleen laat my veilig woon.” (Ps. 4:9). Dit is asof Dawid sê: “My vrede word nie gevind in plekke, verhoudings en omstandighede nie; dit word in die Here gevind. As gevolg van dit is ek vry van bekommernis hier in hierdie grot soos wat ek in die paleis was. Ja, Dawid was bedroef soos enige vader sou wees, en nee, hy het nie geweet hoe dinge sou uitdraai nie; maar in die middel van sy vrae, en in die hewige pyn van sy smart was hy ‘n man met ‘n rustige hart, soveel so dat hy kon slaap.

Bekommernis en rustigheid vertoon altyd die ware skatte van ons harte, en in hierdie stryd is ons nie alleen nie, want die Koning vir wie ons geroep is om te dien is ook Immanuel. Hy is ewig saam met ons en veg vir ons deur Sy genade.

Soektog vir Geluk

2012-07-26T16:16:37Z

Petro: /* Wat moet jy doen? */

{{ info | Quest for Joy}}

Het jy geweet dat God ons beveel om opgewek te wees?

“Vind jou vreugde in die Here, en Hy sal jou gee wat jou hart begeer” (Psalm 37:4)

1) God het ons geskape om Hom te verheerlik

“Bring My seuns van ver af, My dogters van die uithoeke van die aarde… elkeen wat Ek geskep het tot My eer” (Jesaja 43:6-7)

God het ons geskape om Sy majesteit groot te maak – soos wat ‘n teleskoop die sterre vergroot. Hy het ons geskape om Sy goedheid en waarheid en prag en wysheid ten toon te stel. Die grootste tentoonstelling van God se heerlikheid kom uit ‘n diepe verrukking oor alles wat Hy is. Dit beteken dat God die lofprysing kry en ons die genot. God het ons so geskape dat Hy die meeste verheerlik word wanneer ons tevredenheid in Hom die diepste is.

2) Elke mens moet leef om God te verheerlik

“Of julle eet en of julle drink of wat julle ook al doen, doen alles tot eer van God” (1 Korintiërs 10:31)

As God ons geskape het om Hom te verheerlik, is dit duidelik dat ons so moet leef dat ons Hom
verheerlik. Ons plig spruit uit Sy plan vir ons. Dit is die wese van God liefhê (Matteus 22:37), Hom vertrou (1Johannes 5:3-4) en om dankbaar teenoor Hom te wees (Psalm 100:2-4). Dit is die wortel van alle ware gehoorsaamheid, veral om ander lief te hê (Kolossense 1:4-5).

3) Almal van ons het misluk om God te verheerlik soos ons moet

“ Want almal het gesondig en dit ontbreek hulle aan die heerlikheid van God” (Romeine 3:23)

Wat beteken “ontbreek…aan die heerlikheid van God”? Dit beteken dat nie een van ons God vertrou en waardeer soos ons moet nie. Ons was nie tevrede met Sy grootheid nie en het ook nie in Sy weë gewandel nie. Ons het ons tevredenheid in ander dinge gesoek en dit as van meer waarde as God
beskou, wat die kern is van afgodery (Romeine 1:21-23). Sedert sonde in die wêreld gekom het, verset ons ons almal daarteen om God as ons algenoegsame rykdom te beskou (Efesiërs 2:3). Dit is ‘n
ontsettende belediging vir die grootheid van God (Jeremia 2:12-13).

4) Almal van ons is onderworpe aan God se regverdigee oordeel

“Die loon wat die sonde gee, is die dood” (Rom 6:23)

Almal van ons het God se heerlikheid verkleineer. Hoe? Deur ander dinge bo Hom te verkies, deur ons ondankbaarheid, wantroue en ongehoorsaamheid. Dus is God daarop geregtig om ons vir ewig uit te sluit daarvan om Sy heerlikheid te geniet. “Die ewige verdoemenis sal hulle straf wees, altyd geban uit die Teenwoordigheid van die Here en van Sy magtige heerlikheid” (2 Tessalonisense 1:9).

Die woord “hel” word twaalf keer in die Nuwe Testament gebruik - elf keer deur Jesus self. Dis nie ‘n mite wat deur somber en grimmige predikers geskep is nie. Dis ‘n ernstige waarskuwing deur die Seun van God wat gesterf het om sondaars te bevry van die vloek daarvan. Ons waag baie as ons dit ignoreer.

As die Bybel hier sou stop om die mens se toestand te analiseer sou ons veroordeel wees tot ‘n hopelose toekoms. Dit is egter nie waar dit ophou nie…

5) God het Sy enigste Seun Jesus gestuur om ewige lewe en vreugde te bring

“Dit is ‘n betroubare woord en kan sonder voorbehoud aanvaar word: Christus het in die wêreld
gekom om sondaars te verlos” (1Timoteus 1:15)

Die goeie nuus is dat Christus vir sondaars soos ons gesterf het. En Hy het fisies opgestaan uit die dood om die reddende krag van Sy dood te bekragtig en die poorte na die ewige lewe en vreugde oop te maak (1 Korintiërs 15:20). Dit beteken God kan skuldige sondaars vryspreek en steeds regverdig wees (Romeine 3:25-26). “Ook Christus het een maal vir die sondes gely, die onskuldige vir die skuldiges, om julle na God te bring,…” (1 Petrus 3:18). Alle diep en blywende tevredenheid word verkry deur jou tuiste in God te vind.

6) Die voordele deur Christus gekoop behoort aan die wat hulle sondes bely en Hom vertrou

“Daarom, bekeer julle en kom tot inkeer. Dan sal God julle sondes uitwis.” (Handelinge 3:19). “…glo in die Here Jesus en jy sal gered word…” (Handelinge 16:31).

“Bekering” beteken om jou rug te draai op die valse beloftes van die sonde. “Geloof” beteken om tevrede te wees met alles wat God belowe om vir ons te wees in Jesus. “Wie in My glo,” sê Jesus, “sal nooit weer dors kry nie” (Johannes 6:35). Ons verwerf nie ons saligheid nie. Ons kan dit nie verdien nie (Rom. 4:4-5). Dit is uit genade deur geloof (Efesiërs 2:8-9). Dit is ‘n gratis geskenk (Romeine 3:24). Ons sal dit kry as ons dit bo alles koester (Matteus 13:44). Wanneer ons dit doen, word God se doel met die skepping bereik: Hy word in ons verheerlik en ons is tevrede in Hom – vir ewig.

Maak dit vir jou sin?

Begeer jy die soort blydskap wat spruit uit tevredenheid met alles wat God vir jou is in Jesus? Indien wel, dan is God besig om in jou lewe te werk.

Wat moet jy doen?

Draai weg van die valse beloftes van die sonde. Vra Jesus om jou te red van die skuld, straf en gevangenisskap. “Want almal wat die Naam van die Here aanroep, sal gered word” (Romeine 10:13). Begin om al jou hoop te plaas op alles wat God vir jou is in Jesus. Breek die krag van die valse beloftes van die sonde deur geloof in die dieper tevredenheid wat God se beloftes bied. Begin om die Bybel te lees op soek na Sy kosbare en grootse beloftes wat jou kan vrymaak (2 Petrus 1:3-4). Soek ‘n kerk wat die Bybel glo en begin om saam met ander wat Christus bo alles waardeer, te aanbid en te groei (Filippense 3:7).

Die beste nuus ter wêreld is dat daar geen konflik hoef te wees tussen ons geluk en God se heiligheid nie. Om tevrede te wees met alles wat God vir ons is in Jesus verheerlik Hom tot ‘n Skat van groot waarde.

“U leer my hoe om te lewe. By U is daar oorvloedige blydskap. Uit U hand kom net wat mooi is” (Ps. 16:11).

==== '''Maak dit vir jou sin?''' ====

Begeer jy die soort blydskap wat spruit uit tevredenheid met alles wat God vir jou is in Jesus? Indien wel, dan is God besig om in jou lewe te werk

==== '''Wat moet jy doen?''' ====

Draai weg van die valse beloftes van die sonde. Vra Jesus om jou te red van die skuld, straf en bindinge. “Want almal wat die Naam van die Here aanroep, sal gered word” (Romeine 10:13). Begin om al jou hoop te plaas op alles wat God vir jou is in Jesus. Breek die krag van die valse beloftes van die sonde deur geloof in die dieper tevredenheid wat God se beloftes bied. Begin om die Bybel te lees op soek na Sy kosbare en grootse beloftes wat jou kan vrymaak (2 Petrus 1:3-4). Soek ‘n kerk wat in die Bybel glo en begin om saam met ander wat Christus bo alles waardeer, te aanbid en te groei (Filippense 3:7).

Die beste nuus ter wêreld is dat daar geen konflik hoef te wees tussen ons geluk en God se heiligheid nie. Om tevrede te wees met alles wat God vir ons is in Jesus verheerlik Hom tot ‘n Skat van groot waarde.

“U leer my hoe om te lewe. By U is daar oorvloedige blydskap. Uit U hand kom net wat mooi is” (Ps. 16:11).

Soektog vir Geluk

2012-07-26T16:14:02Z

Petro: /* Maak dit vir jou sin? */

{{ info | Quest for Joy}}

Het jy geweet dat God ons beveel om opgewek te wees?

“Vind jou vreugde in die Here, en Hy sal jou gee wat jou hart begeer” (Psalm 37:4)

1) God het ons geskape om Hom te verheerlik

“Bring My seuns van ver af, My dogters van die uithoeke van die aarde… elkeen wat Ek geskep het tot My eer” (Jesaja 43:6-7)

God het ons geskape om Sy majesteit groot te maak – soos wat ‘n teleskoop die sterre vergroot. Hy het ons geskape om Sy goedheid en waarheid en prag en wysheid ten toon te stel. Die grootste tentoonstelling van God se heerlikheid kom uit ‘n diepe verrukking oor alles wat Hy is. Dit beteken dat God die lofprysing kry en ons die genot. God het ons so geskape dat Hy die meeste verheerlik word wanneer ons tevredenheid in Hom die diepste is.

2) Elke mens moet leef om God te verheerlik

“Of julle eet en of julle drink of wat julle ook al doen, doen alles tot eer van God” (1 Korintiërs 10:31)

As God ons geskape het om Hom te verheerlik, is dit duidelik dat ons so moet leef dat ons Hom
verheerlik. Ons plig spruit uit Sy plan vir ons. Dit is die wese van God liefhê (Matteus 22:37), Hom vertrou (1Johannes 5:3-4) en om dankbaar teenoor Hom te wees (Psalm 100:2-4). Dit is die wortel van alle ware gehoorsaamheid, veral om ander lief te hê (Kolossense 1:4-5).

3) Almal van ons het misluk om God te verheerlik soos ons moet

“ Want almal het gesondig en dit ontbreek hulle aan die heerlikheid van God” (Romeine 3:23)

Wat beteken “ontbreek…aan die heerlikheid van God”? Dit beteken dat nie een van ons God vertrou en waardeer soos ons moet nie. Ons was nie tevrede met Sy grootheid nie en het ook nie in Sy weë gewandel nie. Ons het ons tevredenheid in ander dinge gesoek en dit as van meer waarde as God
beskou, wat die kern is van afgodery (Romeine 1:21-23). Sedert sonde in die wêreld gekom het, verset ons ons almal daarteen om God as ons algenoegsame rykdom te beskou (Efesiërs 2:3). Dit is ‘n
ontsettende belediging vir die grootheid van God (Jeremia 2:12-13).

4) Almal van ons is onderworpe aan God se regverdigee oordeel

“Die loon wat die sonde gee, is die dood” (Rom 6:23)

Almal van ons het God se heerlikheid verkleineer. Hoe? Deur ander dinge bo Hom te verkies, deur ons ondankbaarheid, wantroue en ongehoorsaamheid. Dus is God daarop geregtig om ons vir ewig uit te sluit daarvan om Sy heerlikheid te geniet. “Die ewige verdoemenis sal hulle straf wees, altyd geban uit die Teenwoordigheid van die Here en van Sy magtige heerlikheid” (2 Tessalonisense 1:9).

Die woord “hel” word twaalf keer in die Nuwe Testament gebruik - elf keer deur Jesus self. Dis nie ‘n mite wat deur somber en grimmige predikers geskep is nie. Dis ‘n ernstige waarskuwing deur die Seun van God wat gesterf het om sondaars te bevry van die vloek daarvan. Ons waag baie as ons dit ignoreer.

As die Bybel hier sou stop om die mens se toestand te analiseer sou ons veroordeel wees tot ‘n hopelose toekoms. Dit is egter nie waar dit ophou nie…

5) God het Sy enigste Seun Jesus gestuur om ewige lewe en vreugde te bring

“Dit is ‘n betroubare woord en kan sonder voorbehoud aanvaar word: Christus het in die wêreld
gekom om sondaars te verlos” (1Timoteus 1:15)

Die goeie nuus is dat Christus vir sondaars soos ons gesterf het. En Hy het fisies opgestaan uit die dood om die reddende krag van Sy dood te bekragtig en die poorte na die ewige lewe en vreugde oop te maak (1 Korintiërs 15:20). Dit beteken God kan skuldige sondaars vryspreek en steeds regverdig wees (Romeine 3:25-26). “Ook Christus het een maal vir die sondes gely, die onskuldige vir die skuldiges, om julle na God te bring,…” (1 Petrus 3:18). Alle diep en blywende tevredenheid word verkry deur jou tuiste in God te vind.

6) Die voordele deur Christus gekoop behoort aan die wat hulle sondes bely en Hom vertrou

“Daarom, bekeer julle en kom tot inkeer. Dan sal God julle sondes uitwis.” (Handelinge 3:19). “…glo in die Here Jesus en jy sal gered word…” (Handelinge 16:31).

“Bekering” beteken om jou rug te draai op die valse beloftes van die sonde. “Geloof” beteken om tevrede te wees met alles wat God belowe om vir ons te wees in Jesus. “Wie in My glo,” sê Jesus, “sal nooit weer dors kry nie” (Johannes 6:35). Ons verwerf nie ons saligheid nie. Ons kan dit nie verdien nie (Rom. 4:4-5). Dit is uit genade deur geloof (Efesiërs 2:8-9). Dit is ‘n gratis geskenk (Romeine 3:24). Ons sal dit kry as ons dit bo alles koester (Matteus 13:44). Wanneer ons dit doen, word God se doel met die skepping bereik: Hy word in ons verheerlik en ons is tevrede in Hom – vir ewig.

Maak dit vir jou sin?

Begeer jy die soort blydskap wat spruit uit tevredenheid met alles wat God vir jou is in Jesus? Indien wel, dan is God besig om in jou lewe te werk.

Wat moet jy doen?

Draai weg van die valse beloftes van die sonde. Vra Jesus om jou te red van die skuld, straf en gevangenisskap. “Want almal wat die Naam van die Here aanroep, sal gered word” (Romeine 10:13). Begin om al jou hoop te plaas op alles wat God vir jou is in Jesus. Breek die krag van die valse beloftes van die sonde deur geloof in die dieper tevredenheid wat God se beloftes bied. Begin om die Bybel te lees op soek na Sy kosbare en grootse beloftes wat jou kan vrymaak (2 Petrus 1:3-4). Soek ‘n kerk wat die Bybel glo en begin om saam met ander wat Christus bo alles waardeer, te aanbid en te groei (Filippense 3:7).

Die beste nuus ter wêreld is dat daar geen konflik hoef te wees tussen ons geluk en God se heiligheid nie. Om tevrede te wees met alles wat God vir ons is in Jesus verheerlik Hom tot ‘n Skat van groot waarde.

“U leer my hoe om te lewe. By U is daar oorvloedige blydskap. Uit U hand kom net wat mooi is” (Ps. 16:11).

==== '''Maak dit vir jou sin?''' ====

Begeer jy die soort blydskap wat spruit uit tevredenheid met alles wat God vir jou is in Jesus? Indien wel, dan is God besig om in jou lewe te werk

==== '''Wat moet jy doen?''' ====

Draai weg van die bedrieglike beloftes van sondes. Roep Jesus aan om jou te red van alle skuldgevoelens en straf en bindinge. “Want: Elkeen wat die Naam van die Here aanroep, sal gered word.” (Romeine 10:13). Beging om jou hoop in als wat God vir jou in Jesus is te deponeer. Breek die mag van sonde se beloftes af deur die geloof in die allerhoogste tevredenheid van God se beloftes. Begin om die Bybel te lees om al Sy grootse en kosbaarste beloftes te kry, wat jou kan vry maak (2 Petrus 1:3-4). Soek ‘n kerk wat in die Bybel glo en begin om saam met ander mense wat Christus bo all dinge stel te prys en te groei (Filippense 3:7).

Die beste nuus in die wêreld is dat daar nie nodige konflik tussen ons geluk en God se heerlikheid is nie. Om tevrede te wees met als wat God vir ons in Jesus is, vergroot hom as ‘n groot Skat.

''“U sal my die pad van die lewe bekend maak; versadiging van vreugde is voor u aangesig, lieflikhede in u regterhand, vir ewig.” (Psalm 16:11) ''

Soektog vir Geluk

2012-07-26T15:59:31Z

Petro: /* Het jy geweet dat God ons beveel om gelukkig te wees? */

{{ info | Quest for Joy}}

Het jy geweet dat God ons beveel om opgewek te wees?

“Vind jou vreugde in die Here, en Hy sal jou gee wat jou hart begeer” (Psalm 37:4)

1) God het ons geskape om Hom te verheerlik

“Bring My seuns van ver af, My dogters van die uithoeke van die aarde… elkeen wat Ek geskep het tot My eer” (Jesaja 43:6-7)

God het ons geskape om Sy majesteit groot te maak – soos wat ‘n teleskoop die sterre vergroot. Hy het ons geskape om Sy goedheid en waarheid en prag en wysheid ten toon te stel. Die grootste tentoonstelling van God se heerlikheid kom uit ‘n diepe verrukking oor alles wat Hy is. Dit beteken dat God die lofprysing kry en ons die genot. God het ons so geskape dat Hy die meeste verheerlik word wanneer ons tevredenheid in Hom die diepste is.

2) Elke mens moet leef om God te verheerlik

“Of julle eet en of julle drink of wat julle ook al doen, doen alles tot eer van God” (1 Korintiërs 10:31)

As God ons geskape het om Hom te verheerlik, is dit duidelik dat ons so moet leef dat ons Hom
verheerlik. Ons plig spruit uit Sy plan vir ons. Dit is die wese van God liefhê (Matteus 22:37), Hom vertrou (1Johannes 5:3-4) en om dankbaar teenoor Hom te wees (Psalm 100:2-4). Dit is die wortel van alle ware gehoorsaamheid, veral om ander lief te hê (Kolossense 1:4-5).

3) Almal van ons het misluk om God te verheerlik soos ons moet

“ Want almal het gesondig en dit ontbreek hulle aan die heerlikheid van God” (Romeine 3:23)

Wat beteken “ontbreek…aan die heerlikheid van God”? Dit beteken dat nie een van ons God vertrou en waardeer soos ons moet nie. Ons was nie tevrede met Sy grootheid nie en het ook nie in Sy weë gewandel nie. Ons het ons tevredenheid in ander dinge gesoek en dit as van meer waarde as God
beskou, wat die kern is van afgodery (Romeine 1:21-23). Sedert sonde in die wêreld gekom het, verset ons ons almal daarteen om God as ons algenoegsame rykdom te beskou (Efesiërs 2:3). Dit is ‘n
ontsettende belediging vir die grootheid van God (Jeremia 2:12-13).

4) Almal van ons is onderworpe aan God se regverdigee oordeel

“Die loon wat die sonde gee, is die dood” (Rom 6:23)

Almal van ons het God se heerlikheid verkleineer. Hoe? Deur ander dinge bo Hom te verkies, deur ons ondankbaarheid, wantroue en ongehoorsaamheid. Dus is God daarop geregtig om ons vir ewig uit te sluit daarvan om Sy heerlikheid te geniet. “Die ewige verdoemenis sal hulle straf wees, altyd geban uit die Teenwoordigheid van die Here en van Sy magtige heerlikheid” (2 Tessalonisense 1:9).

Die woord “hel” word twaalf keer in die Nuwe Testament gebruik - elf keer deur Jesus self. Dis nie ‘n mite wat deur somber en grimmige predikers geskep is nie. Dis ‘n ernstige waarskuwing deur die Seun van God wat gesterf het om sondaars te bevry van die vloek daarvan. Ons waag baie as ons dit ignoreer.

As die Bybel hier sou stop om die mens se toestand te analiseer sou ons veroordeel wees tot ‘n hopelose toekoms. Dit is egter nie waar dit ophou nie…

5) God het Sy enigste Seun Jesus gestuur om ewige lewe en vreugde te bring

“Dit is ‘n betroubare woord en kan sonder voorbehoud aanvaar word: Christus het in die wêreld
gekom om sondaars te verlos” (1Timoteus 1:15)

Die goeie nuus is dat Christus vir sondaars soos ons gesterf het. En Hy het fisies opgestaan uit die dood om die reddende krag van Sy dood te bekragtig en die poorte na die ewige lewe en vreugde oop te maak (1 Korintiërs 15:20). Dit beteken God kan skuldige sondaars vryspreek en steeds regverdig wees (Romeine 3:25-26). “Ook Christus het een maal vir die sondes gely, die onskuldige vir die skuldiges, om julle na God te bring,…” (1 Petrus 3:18). Alle diep en blywende tevredenheid word verkry deur jou tuiste in God te vind.

6) Die voordele deur Christus gekoop behoort aan die wat hulle sondes bely en Hom vertrou

“Daarom, bekeer julle en kom tot inkeer. Dan sal God julle sondes uitwis.” (Handelinge 3:19). “…glo in die Here Jesus en jy sal gered word…” (Handelinge 16:31).

“Bekering” beteken om jou rug te draai op die valse beloftes van die sonde. “Geloof” beteken om tevrede te wees met alles wat God belowe om vir ons te wees in Jesus. “Wie in My glo,” sê Jesus, “sal nooit weer dors kry nie” (Johannes 6:35). Ons verwerf nie ons saligheid nie. Ons kan dit nie verdien nie (Rom. 4:4-5). Dit is uit genade deur geloof (Efesiërs 2:8-9). Dit is ‘n gratis geskenk (Romeine 3:24). Ons sal dit kry as ons dit bo alles koester (Matteus 13:44). Wanneer ons dit doen, word God se doel met die skepping bereik: Hy word in ons verheerlik en ons is tevrede in Hom – vir ewig.

Maak dit vir jou sin?

Begeer jy die soort blydskap wat spruit uit tevredenheid met alles wat God vir jou is in Jesus? Indien wel, dan is God besig om in jou lewe te werk.

Wat moet jy doen?

Draai weg van die valse beloftes van die sonde. Vra Jesus om jou te red van die skuld, straf en gevangenisskap. “Want almal wat die Naam van die Here aanroep, sal gered word” (Romeine 10:13). Begin om al jou hoop te plaas op alles wat God vir jou is in Jesus. Breek die krag van die valse beloftes van die sonde deur geloof in die dieper tevredenheid wat God se beloftes bied. Begin om die Bybel te lees op soek na Sy kosbare en grootse beloftes wat jou kan vrymaak (2 Petrus 1:3-4). Soek ‘n kerk wat die Bybel glo en begin om saam met ander wat Christus bo alles waardeer, te aanbid en te groei (Filippense 3:7).

Die beste nuus ter wêreld is dat daar geen konflik hoef te wees tussen ons geluk en God se heiligheid nie. Om tevrede te wees met alles wat God vir ons is in Jesus verheerlik Hom tot ‘n Skat van groot waarde.

“U leer my hoe om te lewe. By U is daar oorvloedige blydskap. Uit U hand kom net wat mooi is” (Ps. 16:11).

==== '''Maak dit vir jou sin?''' ====

Begeer jy die tipe vreugde om gerus te wees met als wat God vir jou is in Jesus? As dit is, dan is God besig om in jou lewe te werk.

==== '''Wat moet jy doen?''' ====

Draai weg van die bedrieglike beloftes van sondes. Roep Jesus aan om jou te red van alle skuldgevoelens en straf en bindinge. “Want: Elkeen wat die Naam van die Here aanroep, sal gered word.” (Romeine 10:13). Beging om jou hoop in als wat God vir jou in Jesus is te deponeer. Breek die mag van sonde se beloftes af deur die geloof in die allerhoogste tevredenheid van God se beloftes. Begin om die Bybel te lees om al Sy grootse en kosbaarste beloftes te kry, wat jou kan vry maak (2 Petrus 1:3-4). Soek ‘n kerk wat in die Bybel glo en begin om saam met ander mense wat Christus bo all dinge stel te prys en te groei (Filippense 3:7).

Die beste nuus in die wêreld is dat daar nie nodige konflik tussen ons geluk en God se heerlikheid is nie. Om tevrede te wees met als wat God vir ons in Jesus is, vergroot hom as ‘n groot Skat.

''“U sal my die pad van die lewe bekend maak; versadiging van vreugde is voor u aangesig, lieflikhede in u regterhand, vir ewig.” (Psalm 16:11) ''

Hoe Sal Ons Veg Vir Vreugde?

2012-03-06T10:53:52Z

Petro:

{{Info|How Shall We Fight for Joy?}}

1. Besef dat werklike vreugde in God ‘n geskenk is.

2. Besef dat vreugde meedoënloos voor geveg moet word.

3. Besluit om met daadwerklike erns alle bekende sonde in jou lewe te beveg.

4. Leer die geheim van dapper skuldgevoelens – hoe om te veg soos ‘n verloste sondaar.

5. Besef dat die stryd hoofsaaklik ‘n geveg is om God te sien vir wie Hy is.

6. Mediteer dag en nag op die Woord van God.

7. Bid ernstig en aanhoudend vir ‘n ope hart, oë en ‘n liefde vir God.

8. Leer om vir jouself te preek instede daarvan om na jouself te luister.

9. Spandeer tyd met God-gevulde mense wat jou help om God te sien en die geveg te veg.

10. Wees geduldig in die nag van God se oënskynlike afwesigheid.

11. Kry rus, oefening en volg ‘n goeie dieet sodat jy die liggaam kan hê wat God vir jou ontwerp het.

12. Maak behoorlike gebruik van God se openbaring in die natuur.

13. Lees goeie boeke oor God en biografieë van groot gelowiges.

14. Doen die harde en liefdevolle dinge ter wille van ander (getuienis en genade).

15. Kry ‘n wêreldwye visie vir die saak van Christus en giet jouself uit vir die onbereiktes.

Christus en die werk van versoening

2012-03-06T10:32:20Z

Petro: Aanhalings uit die 1983-vertaling van die Afrikaanse Bybel. (I suggest that the heading be changed to Christus as Gekruisigde. The current one, translated back to English, reads Christ and the Work of

{{info|Christus as Gekruisigde} 

Om te probeer om die apostel Paulus se leer van die saligheid saam te vat in die vorm van 'n kort opstel kan inderdaad na dwaasheid lyk. Tog moet ons probeer.

Paulus se verkondiging van die Evangelie spruit voort uit die oortuiging dat Jesus van Nasaret die beloofde "Messias" en die Seun van God is wat God na die wêreld gestuur het in "die volheid van die tyd" om Sy beloftes aan Sy volk Israel te vervul (2 Kor. 1:18-22; 6:2; Gal 4:4). Die belangrike boodskap van Paulus se prediking is die "misterie" van die Evangelie van Jesus Christus (Kol 1:26; Rom 16:26; 2 Tim 1:10). Alhoewel dit voorheen verborge was, is hierdie misterie nou toevertrou aan hom en die ander apostels as "bedienaars van die verborgenhede van God" (1 Kor 4:1; Ef 3:2ff).

Hierdie oortuiging van Paulus help om die verhouding tussen sy leer oor verlossing en die lering van Jesus Christus in die Evangelies te verduidelik. Net soos Christus die koms van die Koninkryk van God beklemtoon het, wat die seëninge van die "toekomstige tyd" in die huidige tyd inlei, so beklemtoon Paulus die koms van Jesus Christus as die Een deur Wie die verlossende seëninge van God nou aan Sy mense gegee is. Die lering van Jesus in die Evangelies is soortgelyk aan 'n musikale overture wat die tema van die hele Nuwe Testament aankondig: die Koninkryk van God het gekom. Paulus ontvou hierdie tema deur 'n omvattende verduideliking van die saligmakende seëninge van die Koninkryk.

Maar hoe verduidelik die apostel die verlossing wat Christus bring? Wat het Christus bereik deur Sy dood en opstanding en wat bied verlossing vir diegene wat aan Hom behoort?

Paulus se opsomming van sy antwoord op hierdie vraag vind ons in 1 Kor 15:3-4: "Die belangrikste wat ek aan julle oorgelewer het, is dit: Christus het vir ons sondes gesterf, volgens die Skrifte; Hy is begrawe en op die derde dag weer opgewek, volgens die Skrifte." Hierdie opsomming is soortgelyk aan ander in Paulus se sendbriewe (sien 1 Kor 2:2; Gal 6:14). In hierdie gedeeltes verklaar Paulus dat wanneer hy die Evangelie preek, hy op die soendood en opstanding van Jesus Christus fokus.

In Paulus se briewe word verskeie Bybelse temas gebruik om verskillende aspekte van die redding wat Christus vir gelowiges verkry het. te onderskei. Die hooftemas wat Paulus gebruik om Christus se versoeningswerk te beskryf, sluit in: eerstens "offer" of "boetedoening" vir die skuld van menslike sonde, tweedens om God se heilige toorn teen Sy sondige wesens gunstig te stem; derdens "versoening" of vrede met God; vierdens "verlossing" van die vloek en die veroordeling van die Wet, en vyfdens "oorwinning" oor die sonde, dood, en alle magte wat God se Koninkryk teenstaan.

Dat Paulus verstaan dat Christus se dood 'n ''offer ''vir die sonde van die mens is, is onbetwisbaar. In 1 Kor 15:3 verklaar Paulus dat Christus gesterf het "vir ons sondes." In 'n ander gedeelte sê hy dat God Sy eie Seun "in dieselfde gestalte as die sondige mens" gestuur het "as 'n offer vir die sonde." (Rom. 8:3). Paulus leer ook dat Christus se dood ''versoening'' met die toorn van God gebring het. In Sy heiligheid kan God slegs die sonde verafsku. Maar die wonder van die Evangelie is dat God in liefde Sy toorn deur die dood van Sy eie Seun versoen het. (Rom. 3:25; 5:9-10; 2 Kor 5:21). Christus se boetedoening is ook 'n werk van ''versoening.'' Deur Sy dood verwyder Christus elke hindernis op die sondaar se pad na vrede met God.

Hierdie werk van versoening sluit 'n Goddelike aspek sowel as 'n menslike aspek in. Dit verwyder nie net die hindernis van God se toorn nie (Rom. 5:9-10), maar dit roep ook die sondaar op om hom met God te versoen (2 Kor. 5:20). Die tema van verlossing neem 'n prominente plek in in Paulus se begrip van Christus se versoening. Die Bybelse idee van verlossing beklemtoon die betaling van 'n prys wat die sondaar se vrymaking van slawerny verseker (1 Tim. 2:5-6). In een van die duidelikste stellings van Christus se versoening as 'n werk van verlossing, verklaar Paulus "Christus het ons losgekoop van die vloek wat die wet meebring, deur in ons plek 'n vervloekte te word" (Gal. 3:13). Ten slotte, 'n funksie van Christus se werk van versoening wat misgekyk word, is die oorwinning wat dit behaal het oor die mag van die sonde, dood, en inderdaad elke vorm van teenkanting teen God se Koninklike Heerskappy (1 Kor. 15:54-57). Deur Sy dood en opstanding het Christus die magte ontwapen wat God se koninkryk teenstaan (Kol 2:13-15).

Die kernboodskap van Paulus se prediking is ongetwyfeld dat God ingegryp het in die geskiedenis, in die Persoon van Sy Seun Jesus Christus, Wie se versoenende dood en opstanding verlossing meegebring het. Die Evangelie volgens Paulus sluit egter die toepassing van verlossing in Christus in vir gelowiges wat in Christus verenig is met die hulp van Sy Gees. Selfs al beklemtoon Paulus nie 'n spesifieke "volgorde van verlossing" (ordo salutis) nie, is die beginsels van so 'n volgorde duidelik uit sy sendbriewe (sien Rom. 8:30; 1 Kor 1:30; 6:11).

Die mees inklusiewe manier waarop Paulus die toepassing van die saligheid beskryf is in terme van die gelowige se eenwording met Christus. Wanneer gelowiges met Christus een word met behulp van Sy Gees, het hulle ten volle deel aan al die voordele van Sy soenoffer wat Hy namens hulle bewerkstellig het (Rom. 8:2,11; 1 Kor 6:11; Ef 4:30).

Vir die doel van ons kort opsomming is drie voordele van eenheid met Christus van besondere belang vir Paulus se begrip van die toepassing van verlossing: vry regverdigmaking, heiligmaking deur die Gees bewerkstellig, en verheerliking.

''Vry regverdigmaking.'' In ons inleiding het ons genoem dat dit algemeen geword het in sommige kringe om Paulus se klem op eenwording met Christus en sy lering oor forensiese regverdigmaking teen te staan (1 Kor 1:30; 6:11). Dit is egter 'n growwe dwaling. Die Hervorming was verseker reg om aan te voer dat die hoofkenmerk van Paulus se lering die leerstelling van regverdigmaking deur genade en geloof alleen was. Verder, in teenstelling met die meer onlangse beweringe deur skrywers wat die "nuwe perspektief" op Paulus aanhang, sien Paulus duidelik regverdigmaking as 'n "soteriologiese" tema [wat die koms van 'n verlosser predik]. Regverdigmaking beantwoord nie slegs die vraag of heidene sowel as Jode tot God se verbondsvolk behoort nie, soos baie skrywers wat die nuwe perspektief aanhang, volhou. Dit beantwoord primêr die vraag of enige sondaar, Jood of heiden, aanvaarding by God kan vind ongeag sy sonde en skuld.

Volgens Paulus is regverdigmaking 'n goedgunstiglike handeling van God waardeur Hy die sondes van gelowiges vergewe en hulle regverdig verklaar op grond van die toepassing van die regverdigheid van God (Rom 4:1-5; 5:15-17, 10:3, 2 Kor 5:21; Fil 3:9). Alhoewel almal gesondig het, moes Christus sterf vir die sondes van Sy volk en opgewek word vir hulle regverdigmaking (Rom. 4:25). Behalwe enige "werke" wat in gehoorsaamheid aan die wet uitgevoer is, spreek God almal vry wat Christus deur die geloof ontvang het (Rom. 3:28; Gal 2:16). Hierdie voordeel van die vrymaking is 'n deur en deur eskatologiese seën van die verlossing wat verklaar "daar is nou geen veroordeling vir die wat in Christus Jesus is nie" (Rom 8:1).

''Gees-bewerker van heiligmaking.'' Almal wat een is met Christus is vervul met Sy lewegewende Gees (Rom. 8:4-11). Gelowiges is nie net regverdig verklaar in vry regverdigmaking nie, maar hulle is ook vernuwe na die beeld van Christus (2 Kor. 3:17-18). Die krag en heerskappy van sonde is gebreek. Deur hul eenwording met Christus in Sy dood en opstanding, kan gelowiges hulleself nou beskou as dood vir die sonde en lewend tot die geregtigheid (Rom. 6:12-14). Die nuwe status wat gelowiges geniet (regverdigmaking) gaan altyd saam met 'n hernieude lewe van gehoorsaamheid wat in die gelowiges bewerk word deur die Gees van Christus (heiligmaking).

''Verheerliking.'' Al is dit die gewoonte om aan verheerliking te dink as die toekomstige einddoel van die gelowige se verlossing, praat Paulus van verheerliking as 'n teenwoordige en 'n toekomstige werklikheid (Rom. 8:18ff, 30.). As gevolg van die intieme eenwording van gelowiges met Christus, is die verheerliking van Christus in Sy opstanding en hemelvaart ook die verheerliking van gelowiges. Gelowiges sit nou alreeds saam met Christus in die hemele (Ef. 2:6). Daar bly egter die verwagting van 'n verheerliking van gelowiges wat nog in die toekoms lê (2 Thess 1:10). Solank as wat hulle in hierdie wêreld leef, wag gelowiges gretig vir die dag wanneer hul "liggame van vernedering" verander sal word om te wees soos Christus se verheerlikte liggaam (Fil. 3:21).

Die Evangelie volgens Paulus kan opgesom word as die glorieryke boodskap van God se vervulling in Christus van al Sy beloftes van verlossing vir Sy volk. Die kernboodskap van al Paulus se prediking is redding deur die gekruisigde en opgestane Christus. Christus het versoening vir die sondes van Sy volk voorsien wat elke aspek van hul sondige toestand insluit. Deur eenheid in geloof met Christus, geniet gelowiges al die voordele van hierdie versoenende werk. In die merkwaardige woorde van 2 Korintiërs 5:17: "Iemand wat aan Christus behoort, is 'n nuwe mens. Die oue is verby, die nuwe het gekom." Die wat in Christus is geniet 'n nuwe status van vrye aanvaarding deur God ten spyte van hul onwaardigheid as sondaars. Hulle ervaar ook die genade van 'n nuwe lewe van gehoorsaamheid aan die "wet van Christus" deur die werking van die Heilige Gees. En hulle ken die genade van die teenwoordige sowel as die toekomstige verheerliking, wanneer die "eerste opbrengs" van verlossing in Christus sal uitvloei in die eskatologiese oes van volledig deel hê in die oorwinning van Christus se opstanding.

Christus en die werk van versoening

2012-03-06T10:26:45Z

Petro: Aanhalings uit die 1983-vertaling van die Afrikaanse Bybel.

{{info|Christ and Him Crucified}} 

Om te probeer om die apostel Paulus se leer van die saligheid saam te vat in die vorm van 'n kort opstel kan inderdaad na dwaasheid lyk. Tog moet ons probeer.

Paulus se verkondiging van die Evangelie spruit voort uit die oortuiging dat Jesus van Nasaret die beloofde "Messias" en die Seun van God is wat God na die wêreld gestuur het in "die volheid van die tyd" om Sy beloftes aan Sy volk Israel te vervul (2 Kor. 1:18-22; 6:2; Gal 4:4). Die belangrike boodskap van Paulus se prediking is die "misterie" van die Evangelie van Jesus Christus (Kol 1:26; Rom 16:26; 2 Tim 1:10). Alhoewel dit voorheen verborge was, is hierdie misterie nou toevertrou aan hom en die ander apostels as "bedienaars van die verborgenhede van God" (1 Kor 4:1; Ef 3:2ff).

Hierdie oortuiging van Paulus help om die verhouding tussen sy leer oor verlossing en die lering van Jesus Christus in die Evangelies te verduidelik. Net soos Christus die koms van die Koninkryk van God beklemtoon het, wat die seëninge van die "toekomstige tyd" in die huidige tyd inlei, so beklemtoon Paulus die koms van Jesus Christus as die Een deur Wie die verlossende seëninge van God nou aan Sy mense gegee is. Die lering van Jesus in die Evangelies is soortgelyk aan 'n musikale overture wat die tema van die hele Nuwe Testament aankondig: die Koninkryk van God het gekom. Paulus ontvou hierdie tema deur 'n omvattende verduideliking van die saligmakende seëninge van die Koninkryk.

Maar hoe verduidelik die apostel die verlossing wat Christus bring? Wat het Christus bereik deur Sy dood en opstanding en wat bied verlossing vir diegene wat aan Hom behoort?

Paulus se opsomming van sy antwoord op hierdie vraag vind ons in 1 Kor 15:3-4: "Die belangrikste wat ek aan julle oorgelewer het, is dit: Christus het vir ons sondes gesterf, volgens die Skrifte; Hy is begrawe en op die derde dag weer opgewek, volgens die Skrifte." Hierdie opsomming is soortgelyk aan ander in Paulus se sendbriewe (sien 1 Kor 2:2; Gal 6:14). In hierdie gedeeltes verklaar Paulus dat wanneer hy die Evangelie preek, hy op die soendood en opstanding van Jesus Christus fokus.

In Paulus se briewe word verskeie Bybelse temas gebruik om verskillende aspekte van die redding wat Christus vir gelowiges verkry het. te onderskei. Die hooftemas wat Paulus gebruik om Christus se versoeningswerk te beskryf, sluit in: eerstens "offer" of "boetedoening" vir die skuld van menslike sonde, tweedens om God se heilige toorn teen Sy sondige wesens gunstig te stem; derdens "versoening" of vrede met God; vierdens "verlossing" van die vloek en die veroordeling van die Wet, en vyfdens "oorwinning" oor die sonde, dood, en alle magte wat God se Koninkryk teenstaan.

Dat Paulus verstaan dat Christus se dood 'n ''offer ''vir die sonde van die mens is, is onbetwisbaar. In 1 Kor 15:3 verklaar Paulus dat Christus gesterf het "vir ons sondes." In 'n ander gedeelte sê hy dat God Sy eie Seun "in dieselfde gestalte as die sondige mens" gestuur het "as 'n offer vir die sonde." (Rom. 8:3). Paulus leer ook dat Christus se dood ''versoening'' met die toorn van God gebring het. In Sy heiligheid kan God slegs die sonde verafsku. Maar die wonder van die Evangelie is dat God in liefde Sy toorn deur die dood van Sy eie Seun versoen het. (Rom. 3:25; 5:9-10; 2 Kor 5:21). Christus se boetedoening is ook 'n werk van ''versoening.'' Deur Sy dood verwyder Christus elke hindernis op die sondaar se pad na vrede met God.

Hierdie werk van versoening sluit 'n Goddelike aspek sowel as 'n menslike aspek in. Dit verwyder nie net die hindernis van God se toorn nie (Rom. 5:9-10), maar dit roep ook die sondaar op om hom met God te versoen (2 Kor. 5:20). Die tema van verlossing neem 'n prominente plek in in Paulus se begrip van Christus se versoening. Die Bybelse idee van verlossing beklemtoon die betaling van 'n prys wat die sondaar se vrymaking van slawerny verseker (1 Tim. 2:5-6). In een van die duidelikste stellings van Christus se versoening as 'n werk van verlossing, verklaar Paulus "Christus het ons losgekoop van die vloek wat die wet meebring, deur in ons plek 'n vervloekte te word" (Gal. 3:13). Ten slotte, 'n funksie van Christus se werk van versoening wat misgekyk word, is die oorwinning wat dit behaal het oor die mag van die sonde, dood, en inderdaad elke vorm van teenkanting teen God se Koninklike Heerskappy (1 Kor. 15:54-57). Deur Sy dood en opstanding het Christus die magte ontwapen wat God se koninkryk teenstaan (Kol 2:13-15).

Die kernboodskap van Paulus se prediking is ongetwyfeld dat God ingegryp het in die geskiedenis, in die Persoon van Sy Seun Jesus Christus, Wie se versoenende dood en opstanding verlossing meegebring het. Die Evangelie volgens Paulus sluit egter die toepassing van verlossing in Christus in vir gelowiges wat in Christus verenig is met die hulp van Sy Gees. Selfs al beklemtoon Paulus nie 'n spesifieke "volgorde van verlossing" (ordo salutis) nie, is die beginsels van so 'n volgorde duidelik uit sy sendbriewe (sien Rom. 8:30; 1 Kor 1:30; 6:11).

Die mees inklusiewe manier waarop Paulus die toepassing van die saligheid beskryf is in terme van die gelowige se eenwording met Christus. Wanneer gelowiges met Christus een word met behulp van Sy Gees, het hulle ten volle deel aan al die voordele van Sy soenoffer wat Hy namens hulle bewerkstellig het (Rom. 8:2,11; 1 Kor 6:11; Ef 4:30).

Vir die doel van ons kort opsomming is drie voordele van eenheid met Christus van besondere belang vir Paulus se begrip van die toepassing van verlossing: vry regverdigmaking, heiligmaking deur die Gees bewerkstellig, en verheerliking.

''Vry regverdigmaking.'' In ons inleiding het ons genoem dat dit algemeen geword het in sommige kringe om Paulus se klem op eenwording met Christus en sy lering oor forensiese regverdigmaking teen te staan (1 Kor 1:30; 6:11). Dit is egter 'n growwe dwaling. Die Hervorming was verseker reg om aan te voer dat die hoofkenmerk van Paulus se lering die leerstelling van regverdigmaking deur genade en geloof alleen was. Verder, in teenstelling met die meer onlangse beweringe deur skrywers wat die "nuwe perspektief" op Paulus aanhang, sien Paulus duidelik regverdigmaking as 'n "soteriologiese" tema [wat die koms van 'n verlosser predik]. Regverdigmaking beantwoord nie slegs die vraag of heidene sowel as Jode tot God se verbondsvolk behoort nie, soos baie skrywers wat die nuwe perspektief aanhang, volhou. Dit beantwoord primêr die vraag of enige sondaar, Jood of heiden, aanvaarding by God kan vind ongeag sy sonde en skuld.

Volgens Paulus is regverdigmaking 'n goedgunstiglike handeling van God waardeur Hy die sondes van gelowiges vergewe en hulle regverdig verklaar op grond van die toepassing van die regverdigheid van God (Rom 4:1-5; 5:15-17, 10:3, 2 Kor 5:21; Fil 3:9). Alhoewel almal gesondig het, moes Christus sterf vir die sondes van Sy volk en opgewek word vir hulle regverdigmaking (Rom. 4:25). Behalwe enige "werke" wat in gehoorsaamheid aan die wet uitgevoer is, spreek God almal vry wat Christus deur die geloof ontvang het (Rom. 3:28; Gal 2:16). Hierdie voordeel van die vrymaking is 'n deur en deur eskatologiese seën van die verlossing wat verklaar "daar is nou geen veroordeling vir die wat in Christus Jesus is nie" (Rom 8:1).

''Gees-bewerker van heiligmaking.'' Almal wat een is met Christus is vervul met Sy lewegewende Gees (Rom. 8:4-11). Gelowiges is nie net regverdig verklaar in vry regverdigmaking nie, maar hulle is ook vernuwe na die beeld van Christus (2 Kor. 3:17-18). Die krag en heerskappy van sonde is gebreek. Deur hul eenwording met Christus in Sy dood en opstanding, kan gelowiges hulleself nou beskou as dood vir die sonde en lewend tot die geregtigheid (Rom. 6:12-14). Die nuwe status wat gelowiges geniet (regverdigmaking) gaan altyd saam met 'n hernieude lewe van gehoorsaamheid wat in die gelowiges bewerk word deur die Gees van Christus (heiligmaking).

''Verheerliking.'' Al is dit die gewoonte om aan verheerliking te dink as die toekomstige einddoel van die gelowige se verlossing, praat Paulus van verheerliking as 'n teenwoordige en 'n toekomstige werklikheid (Rom. 8:18ff, 30.). As gevolg van die intieme eenwording van gelowiges met Christus, is die verheerliking van Christus in Sy opstanding en hemelvaart ook die verheerliking van gelowiges. Gelowiges sit nou alreeds saam met Christus in die hemele (Ef. 2:6). Daar bly egter die verwagting van 'n verheerliking van gelowiges wat nog in die toekoms lê (2 Thess 1:10). Solank as wat hulle in hierdie wêreld leef, wag gelowiges gretig vir die dag wanneer hul "liggame van vernedering" verander sal word om te wees soos Christus se verheerlikte liggaam (Fil. 3:21).

Die Evangelie volgens Paulus kan opgesom word as die glorieryke boodskap van God se vervulling in Christus van al Sy beloftes van verlossing vir Sy volk. Die kernboodskap van al Paulus se prediking is redding deur die gekruisigde en opgestane Christus. Christus het versoening vir die sondes van Sy volk voorsien wat elke aspek van hul sondige toestand insluit. Deur eenheid in geloof met Christus, geniet gelowiges al die voordele van hierdie versoenende werk. In die merkwaardige woorde van 2 Korintiërs 5:17: "Iemand wat aan Christus behoort, is 'n nuwe mens. Die oue is verby, die nuwe het gekom." Die wat in Christus is geniet 'n nuwe status van vrye aanvaarding deur God ten spyte van hul onwaardigheid as sondaars. Hulle ervaar ook die genade van 'n nuwe lewe van gehoorsaamheid aan die "wet van Christus" deur die werking van die Heilige Gees. En hulle ken die genade van die teenwoordige sowel as die toekomstige verheerliking, wanneer die "eerste opbrengs" van verlossing in Christus sal uitvloei in die eskatologiese oes van volledig deel hê in die oorwinning van Christus se opstanding.

Christus en die werk van versoening

2012-03-06T07:55:35Z

Petro:

{{info|Christ and Him Crucified}} 

Om te probeer om die apostel Paulus se leer van die saligheid saam te vat in die vorm van 'n kort opstel kan inderdaad na dwaasheid lyk. Tog moet ons probeer.

Paulus se verkondiging van die Evangelie spruit voort uit die oortuiging dat Jesus van Nasaret die beloofde "Messias" en die Seun van God is wat God na die wêreld gestuur het in "die volheid van die tyd" om Sy beloftes aan Sy volk Israel te vervul (2 Kor. 1:18-22; 6:2; Gal 4:4).. Die groot boodskap van Paulus se prediking is die "geheim" van die Evangelie van Jesus Christus (Kol 1:26; Rom 16:26;. 2 Tim 1:10.). Alhoewel dit voorheen verborge was, is hierdie geheim nou toevertrou aan hom en die ander apostels as "bedienaars van die verborgenhede van God" (1 Kor 4:1;. Ef 3:02 ff..).

Hierdie oortuiging van Paulus help om die verhouding tussen sy leer oor verlossing en die lering van Jesus Christus in die Evangelies te verduidelik. Net soos Christus die koms van die koninkryk van God beklemtoon het, wat die seëninge van die "toekomstige tyd" in die huidige tyd inlei, so beklemtoon Paulus die koms van Jesus Christus as die Een deur wie die verlossende seëninge van God nou aan Sy mense gegee is. Die lering van Jesus in die Evangelies is soortgelyk aan 'n musikale overture wat die tema van die hele Nuwe Testament aankondig: die Koninkryk van God het gekom. Paulus ontvou hierdie tema deur 'n omvattende verduideliking van die saligmakende seëninge van die Koninkryk.

Maar hoe verduidelik die apostel die verlossing wat Christus bring? Wat het Christus bereik deur Sy dood en opstanding en wat bied verlossing vir diegene wat aan Hom behoort?

Paulus se opsomming van sy antwoord op hierdie vraag vind ons in 1 Kor 15:3-4: "Die belangrikste wat ek aan julle oorgelewer het, isdit: Christus het vir ons sondes gesterf, volgens die Skrifte; Hy is begrawe en op die derde dag weer opgewek, volgens die Skrifte." Hierdie opsomming is soortgelyk aan ander in Paulus se sendbriewe (sien 1 Kor 2:2;. Gal 6:14). In hierdie gedeeltes verklaar Paulus dat wanneer hy die Evangelie preek, hy op die soendood en opstanding van Jesus Christus fokus.

In Paulus se briewe word verskeie Bybelse temas gebruik om verskillende aspekte van die redding wat Christus vir gelowiges verkry het. te onderskei. Die hooftemas wat Paulus gebruik om Christus se versoeningswerk te beskryf, sluit in: eerstens, "offer" of "boetedoening" vir die skuld van menslike sonde, tweedens, God se heilige toorn teen sy sondige wesens gunstig stem; derdens, "versoening" of vrede met God; vierdens, "verlossing" van die vloek en die veroordeling van die Wet, en vyfdens, "oorwinning" oor die sonde, dood, en alle magte wat God se koninkryk teenstaan.

Dat Paulus verstaan dat Christus se dood 'n ''offer ''vir die sonde van die mens is, is onbetwisbaar. In 1 Kor 15:03 verklaar Paulus dat Christus gesterf het "vir ons sondes." In 'n ander gedeelte sê hy dat God Sy eie Seun "in dieselfde gestalte as die sondige mens" gestuur het "as 'n offer vir die sonde." (Rom. 8:3). Paulus leer ook dat Christus se dood ''versoening'' met die toorn van God gebring het. In Sy heiligheid kan God slegs die sonde verafsku. Maar die wonder van die Evangelie is dat God in liefde Sy toorn deur die dood van sy eie Seun versoen het. (Rom. 3:25; 5:9-10; 2 Kor 5:21.). Christus se boetedoening is ook 'n werk van ''versoening''. Deur Sy dood verwyder Christus elke hindernis op die sondaar se pad na vrede met God.

Hierdie werk van versoening sluit 'n Goddelike aspek en 'n menslike aspek in. Dit verwyder nie net die hindernis van God se toorn nie (Rom. 5:9-10), maar dit roep ook die sondaar op om hom met God te versoen (2 Kor. 5:20). Die tema van verlossing neem 'n prominente plek in in Paulus se begrip van Christus se versoening. Die Bybelse idee van verlossing beklemtoon die betaling van 'n prys wat die sondaar se vrymaking van slawerny verseker (1 Tim. 2:5-6). In een van die duidelikste stellings van Christus se versoening as 'n werk van verlossing, verklaar Paulus "Christus het ons losgekoop van die vloek wat die wet meebring, deur in ons plek 'n vervloekte te word" (Gal. 3:13). Ten slotte, 'n funksie van Christus se werk van versoening wat misgekyk word, is die oorwinning wat dit behaal het oor die mag van die sonde, dood, en inderdaad elke vorm van teenkanting teen God se koninklike heerskappy (1 Kor. 15:54-57). Deur Sy dood en opstanding het Christus die magte ontwapen wat God se koninkryk teenstaan (Kol 2:13-15).

Die kernboodskap van Paulus se prediking is ongetwyfeld dat God ingegryp het in die geskiedenis in die Persoon van Sy Seun, Jesus Christus, Wie se versoenende dood en opstanding verlossing meegebring het. Die Evangelie volgens Paulus sluit egter die toepassing van verlossing in Christus in vir gelowiges wat in Christus verenig is met die hulp van Sy Gees. Selfs al druk Paulus nie 'n spesifieke 'volgorde van verlossing' (ordo salutis) uit nie, is die beginsels van so 'n volgorde duidelik uit sy sendbriewe (sien Rom. 8:30; 1 Kor 1:30; 6:11).

Die mees inklusiewe manier waarop Paulus die toepassing van die saligheid beskryf is in terme van die gelowige se vereniging met Christus. Wanneer gelowiges met Christus verenig is met behulp van Sy Gees, het hulle ten volle deel in al die voordele van Sy soenoffer wat Hy namens hulle bewerkstellig het (Rom. 8:2,11; 1 Kor 6:11;.. Ef 4:30).

Vir die doel van ons kort opsomming is drie voordele van eenheid met Christus van besondere belang vir Paulus se begrip van die toepassing van verlossing: gratis regverdigmaking, heiligmaking deur die Gees bewerkstellig, en verheerliking.

''Gratis regverdigmaking.'' In ons inleiding het ons genoem dat dit algemeen geword het in sommige kringe om Paulus se klem op vereniging met Christus en sy lering oor forensiese regverdigmaking teen te staan (1 Kor 1:30; 6:11).Dit is egter 'n growwe dwaling. Die Hervorming was verseker reg om aan te voer dat die hoofkenmerk van Paulus se lering die leerstelling van regverdigmaking deur genade en geloof alleen was. Verder, in teenstelling met die meer onlangse beweringe deur skrywers wat die "nuwe perspektief" op Paulus aanhang, sien Paulus duidelik regverdigmaking as 'n "soteriologiese" tema (wat die koms van 'n verlosser predik). Regverdigmaking beantwoord nie slegs die vraag of heidene sowel as Jode tot God se verbondsvolk behoort nie, soos baie skrywers wat die nuwe perspektief aanhang, volhou. Dit beantwoord primêr die vraag of enige sondaar, Jood of heiden, aanvaarding by God kan vind ten spyte van sy sonde en skuld.

Volgens Paulus is regverdigmaking 'n goedgunstiglike handeling van God waardeur Hy die sondes van gelowiges vergewe en hulle regverdig verklaar op grond van die toerekening van die regverdigheid van God (Rom 4:1-5; 5:15-17, 10:3, 2 Kor 5:21; Fil 3:9). Alhoewel almal gesondig het, moes Christus sterf vir die sondes van Sy volk en opgewek word vir hulle regverdigmaking (Rom. 4:25). Behalwe enige "werke" wat in gehoorsaamheid aan die wet uitgevoer is, spreek God almal vry wat Christus deur die geloof ontvang het (Rom. 3:28; Gal 2:16.). Hierdie voordeel van die vrymaking is 'n deur en deur eskatologiese seën van die verlossing is wat verklaar "daar is nou geen veroordeling vir die wat in Christus Jesus is nie" (Rom 8:1).

''Gees-outeur van heiligmaking.'' Almal wat een is met Christus is vervul met Sy lewegewende Gees (Rom. 8:4-11). Gelowiges is nie net regverdig verklaar in vrye regverdigmaking nie, maar hulle is ook vernuwe na die beeld van Christus (2 Kor. 3:17-18). Die krag en heerskappy van sonde is gebreek. Deur hul eenwording met Christus in Sy dood en opstanding, kan gelowiges hulleself nou beskou as dood vir die sonde en lewend tot die geregtigheid (Rom. 6:12-14). Die nuwe status wat gelowiges geniet (regverdigmaking) gaan altyd saam met 'n hernieude lewe van gehoorsaamheid, wat in die gelowiges bewerk word deur die Gees van Christus (heiligmaking).

''Verheerliking.'' Al is dit die gewoonte om aan verheerliking te dink as die toekomstige einddoel van die gelowige se verlossing, praat Paulus van verheerliking as 'n teenwoordige en 'n toekomstige werklikheid (Rom. 8:18ff, 30.). As gevolg van die intieme eenwording van gelowiges met Christus, is die verheerliking van Christus in Sy opstanding en hemelvaart ook die verheerliking van gelowiges. Gelowiges sit nou alreeds saam met Christus in die hemele (Ef. 2:6). Daar bly egter die verwagting van 'n verheerliking van gelowiges wat nog in die toekoms lê (2 Thess 1:10.). Solank as wat hulle in hierdie wêreld leef, wag gelowiges gretig vir die dag wanneer hul "liggame van vernedering" verander sal word om te wees soos Christus se verheerlikte liggaam (Fil. 3:21).

Die Evangelie volgens Paulus kan opgesom word as die glorieryke boodskap van God se vervulling in Christus van al Sy beloftes van verlossing vir Sy volk. Die kernboodskap van al Paulus se prediking is redding deur die gekruisigde en opgestane Christus. Christus het versoening vir die sondes van Sy volk voorsien wat elke aspek van hul sondige toestand insluit. Deur eenheid in geloof met Christus, geniet gelowiges al die voordele van hierdie versoenende werk. In die merkwaardige woorde van 2 Korintiërs 5:17: "Iemand wat aan Christus behoort, is 'n nuwe mens. Die oue is verby, die nuwe het gekom." Die wat in Christus is geniet 'n nuwe status van vrye aanvaarding deur God ten spyte van hul onwaardigheid as sondaars.. Hulle ervaar ook die genade van 'n nuwe lewe van gehoorsaamheid aan die "wet van Christus" deur die werking van die Heilige Gees. En hulle ken die genade van die teenwoordige sowel as die toekomstige verheerliking, wanneer die "eerste vrugte" van verlossing in Christus sal uitvloei in die eskatologiese oes van volledig deel hê in die oorwinning van Christus se opstanding.

Christus en die werk van versoening

2012-03-05T16:46:56Z

Petro:

{{info|Christ and Him Crucified}} 

Om te probeer om die apostel Paulus se leer van die saligheid saam te vat in die vorm van 'n kort opstel kan inderdaad na dwaasheid lyk. Tog moet ons probeer.

Paulus se verkondiging van die Evangelie spruit voort uit die oortuiging dat Jesus van Nasaret die beloofde "Messias" en die Seun van God is wat God na die wêreld gestuur het in "die volheid van die tyd" om Sy beloftes aan Sy volk Israel te vervul (2 Kor. 1:18-22; 6:2; Gal 4:4).. Die groot boodskap van Paulus se prediking is die "geheim" van die Evangelie van Jesus Christus (Kol 1:26; Rom 16:26;. 2 Tim 1:10.). Alhoewel dit voorheen verborge was, is hierdie geheim nou toevertrou aan hom en die ander apostels as "bedienaars van die verborgenhede van God" (1 Kor 4:1;. Ef 3:02 ff..).

Hierdie oortuiging van Paulus help om die verhouding tussen sy leer oor verlossing en die lering van Jesus Christus in die Evangelies te verduidelik. Net soos Christus die koms van die koninkryk van God beklemtoon het, wat die seëninge van die "toekomstige tyd" in die huidige tyd inlei, so beklemtoon Paulus die koms van Jesus Christus as die Een deur wie die verlossende seëninge van God nou aan Sy mense gegee is. Die lering van Jesus in die Evangelies is soortgelyk aan 'n musikale overture wat die tema van die hele Nuwe Testament aankondig: die Koninkryk van God het gekom. Paulus ontvou hierdie tema deur 'n omvattende verduideliking van die saligmakende seëninge van die Koninkryk.

Maar hoe verduidelik die apostel die verlossing wat Christus bring? Wat het Christus bereik deur Sy dood en opstanding en wat bied verlossing vir diegene wat aan Hom behoort?

Paulus se opsomming van sy antwoord op hierdie vraag vind ons in 1 Kor 15:3-4: "Die belangrikste wat ek aan julle oorgelewer het, isdit: Christus het vir ons sondes gesterf, volgens die Skrifte; Hy is begrawe en op die derde dag weer opgewek, volgens die Skrifte." Hierdie opsomming is soortgelyk aan ander in Paulus se sendbriewe (sien 1 Kor 2:2;. Gal 6:14). In hierdie gedeeltes verklaar Paulus dat wanneer hy die Evangelie preek, hy op die soendood en opstanding van Jesus Christus fokus.

In Paulus se briewe word verskeie Bybelse temas gebruik om verskillende aspekte van die redding wat Christus vir gelowiges verkry het. te onderskei. Die hooftemas wat Paulus gebruik om Christus se versoeningswerk te beskryf, sluit in: eerstens, "offer" of "boetedoening" vir die skuld van menslike sonde, tweedens, God se heilige toorn teen sy sondige wesens gunstig stem; derdens, "versoening" of vrede met God; vierdens, "verlossing" van die vloek en die veroordeling van die Wet, en vyfdens, "oorwinning" oor die sonde, dood, en alle magte wat God se koninkryk teenstaan.

Dat Paulus verstaan dat Christus se dood 'n ''offer ''vir die sonde van die mens is, is onbetwisbaar. In 1 Kor 15:03 verklaar Paulus dat Christus gesterf het "vir ons sondes." In 'n ander gedeelte sê hy dat God Sy eie Seun "in dieselfde gestalte as die sondige mens" gestuur het "as 'n offer vir die sonde." (Rom. 8:3). Paulus leer ook dat Christus se dood ''versoening'' met die toorn van God gebring het. In Sy heiligheid kan God slegs die sonde verafsku. Maar die wonder van die Evangelie is dat God in liefde Sy toorn deur die dood van sy eie Seun versoen het. (Rom. 3:25; 5:9-10; 2 Kor 5:21.). Christus se boetedoening is ook 'n werk van ''versoening''. Deur Sy dood verwyder Christus elke hindernis op die sondaar se pad na vrede met God.

Hierdie werk van versoening sluit 'n Goddelike aspek en 'n menslike aspek in. Dit verwyder nie net die hindernis van God se toorn nie (Rom. 5:9-10), maar dit roep ook die sondaar op om hom met God te versoen (2 Kor. 5:20). Die tema van verlossing neem 'n prominente plek in in Paulus se begrip van Christus se versoening. Die Bybelse idee van verlossing beklemtoon die betaling van 'n prys wat die sondaar se vrymaking van slawerny verseker (1 Tim. 2:5-6). In een van die duidelikste stellings van Christus se versoening as 'n werk van verlossing, verklaar Paulus "Christus het ons losgekoop van die vloek wat die wet meebring, deur in ons plek 'n vervloekte te word" (Gal. 3:13). Ten slotte, 'n funksie van Christus se werk van versoening wat misgekyk word, is die oorwinning wat dit behaal het oor die mag van die sonde, dood, en inderdaad elke vorm van teenkanting teen God se koninklike heerskappy (1 Kor. 15:54-57). Deur Sy dood en opstanding het Christus die magte ontwapen wat God se koninkryk teenstaan (Kol 2:13-15).

Die kernboodskap van Paulus se prediking is ongetwyfeld dat God ingegryp het in die geskiedenis in die Persoon van Sy Seun, Jesus Christus, Wie se versoenende dood en opstanding verlossing meegebring het. Die Evangelie volgens Paulus sluit egter die toepassing van verlossing in Christus in vir gelowiges wat in Christus verenig is met die hulp van Sy Gees. Selfs al druk Paulus nie 'n spesifieke 'volgorde van verlossing' (ordo salutis) uit nie, is die beginsels van so 'n volgorde duidelik uit sy sendbriewe (sien Rom. 8:30; 1 Kor 1:30; 6:11).

Die mees inklusiewe manier waarop Paulus die toepassing van die saligheid beskryf is in terme van die gelowige se vereniging met Christus. Wanneer gelowiges met Christus verenig is met behulp van Sy Gees, het hulle ten volle deel in al die voordele van Sy soenoffer wat Hy namens hulle bewerkstellig het (Rom. 8:2,11; 1 Kor 6:11;.. Ef 4:30).

Vir die doel van ons kort opsomming is drie voordele van eenheid met Christus van besondere belang vir Paulus se begrip van die toepassing van verlossing: gratis regverdigmaking, heiligmaking deur die Gees bewerkstellig, en verheerliking.

''Gratis regverdigmaking.'' In ons inleiding het ons genoem dat dit algemeen geword het in sommige kringe om Paulus se klem op vereniging met Christus en sy lering oor forensiese regverdigmaking teen te staan (1 Kor 1:30; 6:11).Dit is egter 'n growwe dwaling. Die Hervorming was verseker reg om aan te voer dat die hoofkenmerk van Paulus se lering die leerstelling van regverdigmaking deur genade en geloof alleen was. Verder, in teenstelling met die meer onlangse beweringe deur skrywers wat die "nuwe perspektief" op Paulus aanhang, sien Paulus duidelik regverdigmaking as 'n "soteriologiese" tema (wat die koms van 'n verlosser predik). Regverdigmaking beantwoord nie slegs die vraag of heidene sowel as Jode tot God se verbondsvolk behoort nie, soos baie skrywers van die nuwe perspektief volhou. Dit beantwoord primêr die vraag of enige sondaar, Jood of heiden, aanvaarding by God kan vind ten spyte van sy sonde en skuld.

Volgens Paulus, regverdiging is 'n genadige daad van God waardeur Hy vergewe die sondes van die gelowiges en verklaar hulle regverdig is op grond van die toerekening van die geregtigheid van Christus (Rom. 4:1-5; 5:15-17, 10: 3, 2 Kor 5:21;. Phil 3:9).. Alhoewel almal het gesondig, was Christus het na die dood vir die sondes van Sy volk en het vir hulle regverdigmaking (Rom. 4:25). Afgesien van enige "werke" wat in gehoorsaamheid aan die wet, God regverdig die wat aan Christus deur die geloof ontvang (Rom. 3:28; Gal 2:16.). Hierdie voordeel van die regverdiging is 'n deeglik eskatologiese seën van redding, wat verklaar dat daar is "nou geen veroordeling vir dié wat in Christus Jesus" (Rom. 8:1).

''Gees-outeur van heiligmaking.'' Almal wat aan Christus verenig is, is bewoon deur Sy lewe-gewende Gees (Rom. 8:4-11). Gelowiges is nie net regverdig verklaar in 'n vrye regverdiging, maar hulle is ook vernuwe na die beeld van Christus (2 Kor. 3:17-18). Die krag en heerskappy van sonde is gebreek. Deur middel van hul eenheid met Christus in Sy dood en opstanding, gelowiges is nou te beskou hulself as dood vir die sonde en lewendig aan die geregtigheid (Rom. 6:12-14). Die nuwe status wat gelowiges geniet (regverdiging) is altyd saam met 'n hernude lewe van gehoorsaamheid, wat in die gelowiges werk is deur die Gees van Christus (heiligmaking).

''Verheerliking.'' Al is dit die gewoonte om te dink aan verheerliking as die toekomstige volvoering van die gelowige se verlossing, Paulus praat van verheerliking as 'n geskenk en' n toekomstige werklikheid (Rom. 8:18 ff, 30.). As gevolg van die intieme vereniging van gelowiges met Christus, die verheerliking van Christus in Sy opstanding en hemelvaart is ook die verheerliking van gelowiges. Nou reeds gelowiges sit met Christus in die hemele (Ef. 2:6). Maar daar bly die verwagting van 'n nog-toekomstige verheerliking van gelowiges (2 Thess 1:10.). So lank as wat hulle leef in hierdie wêreld, gelowiges wag in spanning vir die dag wanneer hul "liggame van vernedering" sal getransformeer word om te wees soos Christus se verheerlikte liggaam (Fil. 3:21).

Die Evangelie volgens Saint Paul kan opgesom word as die heerlike boodskap van God se vervulling van al Sy beloftes van verlossing vir Sy volk in Christus. Die sentrale boodskap van al Paulus se prediking is redding deur die gekruisigde en opgestane Christus. Christus het voorsien 'n versoening vir die sondes van Sy volk dat die antwoorde op elke aspek van hul sondige toestand. Deur die geloof het-eenheid met Christus, gelowiges geniet al die voordele van hierdie versoenende werk. In die merkwaardige woorde van 2 Korintiërs 5:17: "As iemand in Christus is, hy is 'n nuwe skepping. Die ou dinge het verbygegaan, kyk die nuwe het gekom "Diegene wat in Christus geniet 'n nuwe status van vrye aanvaarding by God, ten spyte van hul onwaardigheid as sondaars.. Hulle het ook ervaring van die genade van 'n nuwe lewe van gehoorsaamheid aan die "wet van Christus" deur die werking van die Heilige Gees. En hulle ken die genade van die huidige sowel as toekomstige verheerliking, toe die "eerste vrugte" van verlossing in Christus sal die kwessie in die eskatologiese oes van 'n volledige deelname in Christus se opstanding die oorwinning

Christus en die werk van versoening

2012-03-05T15:28:49Z

Petro:

{{info|Christ and Him Crucified}} 

Om te probeer om die apostel Paulus se leer van die saligheid saam te vat in die vorm van 'n kort opstel kan inderdaad na dwaasheid lyk. Tog moet ons probeer.

Paulus se verkondiging van die Evangelie spruit voort uit die oortuiging dat Jesus van Nasaret die beloofde "Messias" en die Seun van God is wat God na die wêreld gestuur het in "die volheid van die tyd" om Sy beloftes aan Sy volk Israel te vervul (2 Kor. 1:18-22; 6:2; Gal 4:4).. Die groot boodskap van Paulus se prediking is die "geheim" van die Evangelie van Jesus Christus (Kol 1:26; Rom 16:26;. 2 Tim 1:10.). Alhoewel dit voorheen verborge was, is hierdie geheim nou toevertrou aan hom en die ander apostels as "bedienaars van die verborgenhede van God" (1 Kor 4:1;. Ef 3:02 ff..).

Hierdie oortuiging van Paulus help om die verhouding tussen sy leer oor verlossing en die lering van Jesus Christus in die Evangelies te verduidelik. Net soos Christus die koms van die koninkryk van God beklemtoon het, wat die seëninge van die "toekomstige tyd" in die huidige tyd inlei, so beklemtoon Paulus die koms van Jesus Christus as die Een deur wie die verlossende seëninge van God nou aan Sy mense gegee is. Die lering van Jesus in die Evangelies is soortgelyk aan 'n musikale overture wat die tema van die hele Nuwe Testament aankondig: die Koninkryk van God het gekom. Paulus ontvou hierdie tema deur 'n omvattende verduideliking van die saligmakende seëninge van die Koninkryk.

Maar hoe verduidelik die apostel die verlossing wat Christus bring? Wat het Christus bereik deur Sy dood en opstanding en wat bied verlossing vir diegene wat aan Hom behoort?

Paulus se opsomming van sy antwoord op hierdie vraag vind ons in 1 Kor 15:3-4: "Die belangrikste wat ek aan julle oorgelewer het, isdit: Christus het vir ons sondes gesterf, volgens die Skrifte; Hy is begrawe en op die derde dag weer opgewek, volgens die Skrifte." Hierdie opsomming is soortgelyk aan ander in Paulus se sendbriewe (sien 1 Kor 2:2;. Gal 6:14). In hierdie gedeeltes verklaar Paulus dat wanneer hy die Evangelie preek, hy op die soendood en opstanding van Jesus Christus fokus.

In Paulus se briewe word verskeie Bybelse temas gebruik om verskillende aspekte van die redding wat Christus vir gelowiges verkry het. te onderskei. Die hooftemas wat Paulus gebruik om Christus se versoeningswerk te beskryf, sluit in: eerstens, "offer" of "boetedoening" vir die skuld van menslike sonde, tweedens, God se heilige toorn teen sy sondige wesens gunstig stem; derdens, "versoening" of vrede met God; vierdens, "verlossing" van die vloek en die veroordeling van die Wet, en vyfdens, "oorwinning" oor die sonde, dood, en alle magte wat God se koninkryk teenstaan.

Dat Paulus verstaan dat Christus se dood 'n ''offer ''vir die sonde van die mens is, is onbetwisbaar. In 1 Kor 15:03 verklaar Paulus dat Christus gesterf het "vir ons sondes." In 'n ander gedeelte sê hy dat God Sy eie Seun "in dieselfde gestalte as die sondige mens" gestuur het "as 'n offer vir die sonde." (Rom. 8:3). Paulus leer ook dat Christus se dood ''versoening'' met die toorn van God gebring het. In Sy heiligheid kan God slegs die sonde verafsku. Maar die wonder van die Evangelie is dat God in liefde Sy toorn deur die dood van sy eie Seun versoen het. (Rom. 3:25; 5:9-10; 2 Kor 5:21.). Christus se boetedoening is ook 'n werk van ''versoening''. Deur Sy dood verwyder Christus elke hindernis op die sondaar se pad na vrede met God.

Hierdie werk van versoening sluit 'n Goddelike aspek en 'n menslike aspek in. Dit verwyder nie net die hindernis van God se toorn nie (Rom. 5:9-10), maar dit roep ook die sondaar op om hom met God te versoen (2 Kor. 5:20). Die tema van verlossing neem 'n prominente plek in in Paulus se begrip van Christus se versoening. Die Bybelse idee van verlossing beklemtoon die betaling van 'n prys wat die sondaar se vrymaking van slawerny verseker (1 Tim. 2:5-6). In een van die duidelikste stellings van Christus se versoening as 'n werk van verlossing, verklaar Paulus "Christus het ons losgekoop van die vloek wat die wet meebring, deur in ons plek 'n vervloekte te word" (Gal. 3:13). Ten slotte, 'n funksie van Christus se werk van versoening wat misgekyk word, is die oorwinning wat dit behaal het oor die mag van die sonde, dood, en inderdaad elke vorm van teenkanting teen God se koninklike heerskappy (1 Kor. 15:54-57). Deur Sy dood en opstanding het Christus die magte ontwapen wat God se koninkryk teenstaan (Kol 2:13-15).

Die sentrale boodskap van Paulus se prediking is ongetwyfeld dat God ingegryp het in die geskiedenis deur dieOngetwyfeld, die sentrale boodskap van Paulus se prediking is dat God die geskiedenis wat in die persoon van sy Seun, Jesus Christus, aan wie se soendood en opstanding die hele Evangelie gewy is. Paulus sluit ook die toepassing van die heil in Christus aan die gelowiges in wat aan Christus verenig is deur die bediening van Sy Gees. Selfs al het Paulus nie uitdruklik nie 'n "einde van redding" verwoord (Ordo salutis), die eerste beginsels van so' n bevel is duidelik in sy briewe (sien Rom 8:30;. 1 Kor 1:30; 6:11.).

Die mees inklusiewe manier waarop Paulus die toepassing van die saligheid maak is in terme van die gelowige se vereniging met Christus. Wanneer gelowiges na Christus deur die bediening van Sy Gees kom, het hulle ten volle deel in al die voordele van Sy soenoffer wat Hy werk namens hulle (Rom. 8:2,11; 1 Kor 6:11;.. Ef 4:30).

Vir die doel van ons kort opsomming, drie voordele van eenheid met Christus is van besondere belang vir Paulus se begrip van die toepassing van verlossing: gratis regverdiging, Gees-outeur van heiligmaking en verheerliking.

''Gratis regverdiging.'' Ons lees in ons mark dat dit gewild geword het in sommige kringe Paulus se klem op die eenheid met Christus te staan om sy onderrig oor forensiese regverdiging. Dit is 'n groot fout gemaak het, egter. Die Reformasie was seker net om te beweer dat 'n skoolhoof funksie van Paulus se onderrig was die leer van regverdiging deur genade alleen deur die geloof alleen. Verder, in teenstelling tot die meer onlangse eise van die outeurs van die "nuwe perspektief" op Paul, Paul sienings duidelik regverdiging as 'n "soteriological" tema. Regverdiging is nie net die vraag beantwoord nie of heidene sowel as Jode behoort aan die verbondsvolk van God, soos baie nuwe perspektief skrywers in stand te hou. Dit antwoorde hoofsaaklik die vraag hoe 'n sondaar is, Jood of Griek, kan aanvaarding by God vind ten spyte van sy sonde en skuld.

Volgens Paulus, regverdiging is 'n genadige daad van God waardeur Hy vergewe die sondes van die gelowiges en verklaar hulle regverdig is op grond van die toerekening van die geregtigheid van Christus (Rom. 4:1-5; 5:15-17, 10: 3, 2 Kor 5:21;. Phil 3:9).. Alhoewel almal het gesondig, was Christus het na die dood vir die sondes van Sy volk en het vir hulle regverdigmaking (Rom. 4:25). Afgesien van enige "werke" wat in gehoorsaamheid aan die wet, God regverdig die wat aan Christus deur die geloof ontvang (Rom. 3:28; Gal 2:16.). Hierdie voordeel van die regverdiging is 'n deeglik eskatologiese seën van redding, wat verklaar dat daar is "nou geen veroordeling vir dié wat in Christus Jesus" (Rom. 8:1).

''Gees-outeur van heiligmaking.'' Almal wat aan Christus verenig is, is bewoon deur Sy lewe-gewende Gees (Rom. 8:4-11). Gelowiges is nie net regverdig verklaar in 'n vrye regverdiging, maar hulle is ook vernuwe na die beeld van Christus (2 Kor. 3:17-18). Die krag en heerskappy van sonde is gebreek. Deur middel van hul eenheid met Christus in Sy dood en opstanding, gelowiges is nou te beskou hulself as dood vir die sonde en lewendig aan die geregtigheid (Rom. 6:12-14). Die nuwe status wat gelowiges geniet (regverdiging) is altyd saam met 'n hernude lewe van gehoorsaamheid, wat in die gelowiges werk is deur die Gees van Christus (heiligmaking).

''Verheerliking.'' Al is dit die gewoonte om te dink aan verheerliking as die toekomstige volvoering van die gelowige se verlossing, Paulus praat van verheerliking as 'n geskenk en' n toekomstige werklikheid (Rom. 8:18 ff, 30.). As gevolg van die intieme vereniging van gelowiges met Christus, die verheerliking van Christus in Sy opstanding en hemelvaart is ook die verheerliking van gelowiges. Nou reeds gelowiges sit met Christus in die hemele (Ef. 2:6). Maar daar bly die verwagting van 'n nog-toekomstige verheerliking van gelowiges (2 Thess 1:10.). So lank as wat hulle leef in hierdie wêreld, gelowiges wag in spanning vir die dag wanneer hul "liggame van vernedering" sal getransformeer word om te wees soos Christus se verheerlikte liggaam (Fil. 3:21).

Die Evangelie volgens Saint Paul kan opgesom word as die heerlike boodskap van God se vervulling van al Sy beloftes van verlossing vir Sy volk in Christus. Die sentrale boodskap van al Paulus se prediking is redding deur die gekruisigde en opgestane Christus. Christus het voorsien 'n versoening vir die sondes van Sy volk dat die antwoorde op elke aspek van hul sondige toestand. Deur die geloof het-eenheid met Christus, gelowiges geniet al die voordele van hierdie versoenende werk. In die merkwaardige woorde van 2 Korintiërs 5:17: "As iemand in Christus is, hy is 'n nuwe skepping. Die ou dinge het verbygegaan, kyk die nuwe het gekom "Diegene wat in Christus geniet 'n nuwe status van vrye aanvaarding by God, ten spyte van hul onwaardigheid as sondaars.. Hulle het ook ervaring van die genade van 'n nuwe lewe van gehoorsaamheid aan die "wet van Christus" deur die werking van die Heilige Gees. En hulle ken die genade van die huidige sowel as toekomstige verheerliking, toe die "eerste vrugte" van verlossing in Christus sal die kwessie in die eskatologiese oes van 'n volledige deelname in Christus se opstanding die oorwinning

Christus en die werk van versoening

2012-03-01T16:18:36Z

Petro:

{{info|Christ and Him Crucified}} 

Om te probeer om die apostel Paulus se leer van die saligheid saam te vat in die vorm van 'n kort opstel kan inderdaad na dwaasheid lyk. Tog moet ons probeer.

Paulus se verkondiging van die Evangelie spruit voort uit die oortuiging dat Jesus van Nasaret die beloofde "Messias" en die Seun van God is wat God na die wêreld gestuur het in "die volheid van die tyd" om Sy beloftes aan Sy volk Israel te vervul (2 Kor. 1:18-22; 6:2; Gal 4:4).. Die groot boodskap van Paulus se prediking is die "geheim" van die Evangelie van Jesus Christus (Kol 1:26; Rom 16:26;. 2 Tim 1:10.). Alhoewel dit voorheen verborge was, is hierdie geheim nou toevertrou aan hom en die ander apostels as "bedienaars van die verborgenhede van God" (1 Kor 4:1;. Ef 3:02 ff..).

Hierdie oortuiging van Paulus help om die verhouding tussen sy leer oor verlossing en die lering van Jesus Christus in die Evangelies te verduidelik. Net soos Christus die koms van die koninkryk van God beklemtoon het, wat die seëninge van die "toekomstige tyd" in die huidige tyd inlei, so beklemtoon Paulus die koms van Jesus Christus as die Een deur wie die verlossende seëninge van God nou aan Sy mense gegee is. Die lering van Jesus in die Evangelies is soortgelyk aan 'n musikale overture wat die tema van die hele Nuwe Testament aankondig: die Koninkryk van God het gekom. Paulus ontvou hierdie tema deur 'n omvattende verduideliking van die saligmakende seëninge van die Koninkryk.

Maar hoe verduidelik die apostel die verlossing wat Christus bring? Wat het Christus bereik deur Sy dood en opstanding en wat bied verlossing vir diegene wat aan Hom behoort?

Paulus se opsomming van sy antwoord op hierdie vraag vind ons in 1 Kor 15:3-4: "Die belangrikste wat ek aan julle oorgelewer het, isdit: Christus het vir ons sondes gesterf, volgens die Skrifte; Hy is begrawe en op die derde dag weer opgewek, volgens die Skrifte." Hierdie opsomming is soortgelyk aan ander in Paulus se sendbriewe (sien 1 Kor 2:2;. Gal 6:14). In hierdie gedeeltes verklaar Paulus dat wanneer hy die Evangelie preek, hy op die soendood en opstanding van Jesus Christus fokus.

In Paulus se briewe word verskeie Bybelse temas gebruik om verskillende aspekte van die redding wat Christus vir gelowiges verkry het. te onderskei. Die hooftemas wat Paulus gebruik om Christus se versoeningswerk te beskryf, sluit in: eerstens, "offer" of "boetedoening" vir die skuld van menslike sonde, tweedens, God se heilige toorn teen sy sondige wesens gunstig stem; derdens, "versoening" of vrede met God; vierdens, "verlossing" van die vloek en die veroordeling van die Wet, en vyfdens, "oorwinning" oor die sonde, dood, en alle magte wat God se koninkryk teenstaan.

Dat Paulus verstaan dat Christus se dood 'n ''offer ''vir die sonde van die mens is, is onbetwisbaar. In 1 Kor 15:03 verklaar Paulus dat Christus gesterf het "vir ons sondes." In 'n ander gedeelte sê hy dat God Sy eie Seun "in dieselfde gestalte as die sondige mens" gestuur het "as 'n offer vir die sonde." (Rom. 8:3). Paulus leer ook dat Christus se dood ''versoening'' met die toorn van God gebring het. In Sy heiligheid kan God slegs die sonde verafsku. Maar die wonder van die Evangelie is dat God in liefde Sy toorn deur die dood van sy eie Seun versoen het. (Rom. 3:25; 5:9-10; 2 Kor 5:21.). Christus se boetedoening is ook 'n werk van ''versoening''. Deur Sy dood verwyder Christus elke hindernis op die sondaar se pad na vrede met God.

Hierdie werk van versoening sluit 'n Goddelike aspek en 'n menslike aspek in. Dit verwyder nie net die hindernis van God se toorn nie (Rom. 5:9-10), maar dit roep ook die sondaar op om hom met God te versoen (2 Kor. 5:20). Die tema van verlossing neem 'n prominente plek in in Paulus se begrip van Christus se versoening. Die Bybelse idee van verlossing beklemtoon die betaling van 'n prys wat die sondaar se vrymaking van slawerny verseker (1 Tim. 2:5-6). In een van die duidelikste stellings van Christus se versoening as 'n werk van verlossing, verklaar Paulus "Christus het ons losgekoop van die vloek wat die wet meebring, deur in ons plek 'n vervloekte te word" (Gal. 3:13). Ten slotte, 'n funksie van Christus se werk van versoening wat misgekyk word, is die oorwinning wat dit behaal het oor die mag van die sonde, dood, en inderdaad elke vorm van teenkanting teen God se koninklike heerskappy (1 Kor. 15:54-57). Deur Sy dood en opstanding het Christus die magte ontwapen wat God se koninkryk teenstaan (Kol 2:13-15).

Ongetwyfeld, die sentrale boodskap van Paulus se prediking is dat God die geskiedenis wat in die persoon van sy Seun, Jesus Christus, aan wie se soendood en opstanding die hele Evangelie gewy is. Paulus sluit ook die toepassing van die heil in Christus aan die gelowiges in wat aan Christus verenig is deur die bediening van Sy Gees. Selfs al het Paulus nie uitdruklik nie 'n "einde van redding" verwoord (Ordo salutis), die eerste beginsels van so' n bevel is duidelik in sy briewe (sien Rom 8:30;. 1 Kor 1:30; 6:11.).

Die mees inklusiewe manier waarop Paulus die toepassing van die saligheid maak is in terme van die gelowige se vereniging met Christus. Wanneer gelowiges na Christus deur die bediening van Sy Gees kom, het hulle ten volle deel in al die voordele van Sy soenoffer wat Hy werk namens hulle (Rom. 8:2,11; 1 Kor 6:11;.. Ef 4:30).

Vir die doel van ons kort opsomming, drie voordele van eenheid met Christus is van besondere belang vir Paulus se begrip van die toepassing van verlossing: gratis regverdiging, Gees-outeur van heiligmaking en verheerliking.

''Gratis regverdiging.'' Ons lees in ons mark dat dit gewild geword het in sommige kringe Paulus se klem op die eenheid met Christus te staan om sy onderrig oor forensiese regverdiging. Dit is 'n groot fout gemaak het, egter. Die Reformasie was seker net om te beweer dat 'n skoolhoof funksie van Paulus se onderrig was die leer van regverdiging deur genade alleen deur die geloof alleen. Verder, in teenstelling tot die meer onlangse eise van die outeurs van die "nuwe perspektief" op Paul, Paul sienings duidelik regverdiging as 'n "soteriological" tema. Regverdiging is nie net die vraag beantwoord nie of heidene sowel as Jode behoort aan die verbondsvolk van God, soos baie nuwe perspektief skrywers in stand te hou. Dit antwoorde hoofsaaklik die vraag hoe 'n sondaar is, Jood of Griek, kan aanvaarding by God vind ten spyte van sy sonde en skuld.

Volgens Paulus, regverdiging is 'n genadige daad van God waardeur Hy vergewe die sondes van die gelowiges en verklaar hulle regverdig is op grond van die toerekening van die geregtigheid van Christus (Rom. 4:1-5; 5:15-17, 10: 3, 2 Kor 5:21;. Phil 3:9).. Alhoewel almal het gesondig, was Christus het na die dood vir die sondes van Sy volk en het vir hulle regverdigmaking (Rom. 4:25). Afgesien van enige "werke" wat in gehoorsaamheid aan die wet, God regverdig die wat aan Christus deur die geloof ontvang (Rom. 3:28; Gal 2:16.). Hierdie voordeel van die regverdiging is 'n deeglik eskatologiese seën van redding, wat verklaar dat daar is "nou geen veroordeling vir dié wat in Christus Jesus" (Rom. 8:1).

''Gees-outeur van heiligmaking.'' Almal wat aan Christus verenig is, is bewoon deur Sy lewe-gewende Gees (Rom. 8:4-11). Gelowiges is nie net regverdig verklaar in 'n vrye regverdiging, maar hulle is ook vernuwe na die beeld van Christus (2 Kor. 3:17-18). Die krag en heerskappy van sonde is gebreek. Deur middel van hul eenheid met Christus in Sy dood en opstanding, gelowiges is nou te beskou hulself as dood vir die sonde en lewendig aan die geregtigheid (Rom. 6:12-14). Die nuwe status wat gelowiges geniet (regverdiging) is altyd saam met 'n hernude lewe van gehoorsaamheid, wat in die gelowiges werk is deur die Gees van Christus (heiligmaking).

''Verheerliking.'' Al is dit die gewoonte om te dink aan verheerliking as die toekomstige volvoering van die gelowige se verlossing, Paulus praat van verheerliking as 'n geskenk en' n toekomstige werklikheid (Rom. 8:18 ff, 30.). As gevolg van die intieme vereniging van gelowiges met Christus, die verheerliking van Christus in Sy opstanding en hemelvaart is ook die verheerliking van gelowiges. Nou reeds gelowiges sit met Christus in die hemele (Ef. 2:6). Maar daar bly die verwagting van 'n nog-toekomstige verheerliking van gelowiges (2 Thess 1:10.). So lank as wat hulle leef in hierdie wêreld, gelowiges wag in spanning vir die dag wanneer hul "liggame van vernedering" sal getransformeer word om te wees soos Christus se verheerlikte liggaam (Fil. 3:21).

Die Evangelie volgens Saint Paul kan opgesom word as die heerlike boodskap van God se vervulling van al Sy beloftes van verlossing vir Sy volk in Christus. Die sentrale boodskap van al Paulus se prediking is redding deur die gekruisigde en opgestane Christus. Christus het voorsien 'n versoening vir die sondes van Sy volk dat die antwoorde op elke aspek van hul sondige toestand. Deur die geloof het-eenheid met Christus, gelowiges geniet al die voordele van hierdie versoenende werk. In die merkwaardige woorde van 2 Korintiërs 5:17: "As iemand in Christus is, hy is 'n nuwe skepping. Die ou dinge het verbygegaan, kyk die nuwe het gekom "Diegene wat in Christus geniet 'n nuwe status van vrye aanvaarding by God, ten spyte van hul onwaardigheid as sondaars.. Hulle het ook ervaring van die genade van 'n nuwe lewe van gehoorsaamheid aan die "wet van Christus" deur die werking van die Heilige Gees. En hulle ken die genade van die huidige sowel as toekomstige verheerliking, toe die "eerste vrugte" van verlossing in Christus sal die kwessie in die eskatologiese oes van 'n volledige deelname in Christus se opstanding die oorwinning

Christus en die werk van versoening

2012-02-29T15:12:01Z

Petro: Lots of changes.

{{info|Christ and Him Crucified}} 

Om te probeer om die apostel Paulus se leer van die saligheid saam te vat in die vorm van 'n kort opstel kan inderdaad na dwaasheid lyk. Tog moet probeer.

Paulus se verkondiging van die Evangelie spruit voort uit die oortuiging dat Jesus van Nasaret die beloofde "Messias" en die Seun van God is wat God na die wêreld gestuur het in "die volheid van die tyd" om Sy beloftes aan Sy volk Israel te vervul (2 Kor. 1:18-22; 6:2; Gal 4:4).. Die groot boodskap van Paulus se prediking is die "geheim" van die Evangelie van Jesus Christus (Kol 1:26; Rom 16:26;. 2 Tim 1:10.). Alhoewel dit voorheen verborge was, is hierdie geheim nou toevertrou aan hom en die ander apostels as "bedienaars van die verborgenhede van God" (1 Kor 4:1;. Ef 3:02 ff..).

Hierdie oortuiging van Paulus help om die verhouding tussen sy leer oor verlossing en die lering van Jesus Christus in die Evangelies te verduidelik. Net soos Christus die koms van die koninkryk van God beklemtoon het, wat die seëninge van die "toekomstige tyd" in die huidige tyd inlei, so beklemtoon Paulus die koms van Jesus Christus as die Een deur wie die verlossende seëninge van God nou aan Sy mense gegee is. Die lering van Jesus in die Evangelies is soortgelyk aan 'n musikale overture wat die tema van die hele Nuwe Testament aankondig: die Koninkryk van God het gekom. Paulus ontvou hierdie tema deur 'n omvattende verduideliking van die saligmakende seëninge van die Koninkryk.

Maar hoe verduidelik die apostel die verlossing wat Christus bring? Wat het Christus bereik deur Sy dood en opstanding en wat bied verlossing vir diegene wat aan Hom behoort?

Paulus se opsomming van sy antwoord op hierdie vraag vind ons in 1 Kor 15:3-4: "Die belangrikste wat ek aan julle oorgelewer het, isdit: Christus het vir ons sondes gesterf, volgens die Skrifte; Hy is begrawe en op die derde dag weer opgewek, volgens die Skrifte." Hierdie opsomming is soortgelyk aan ander in Paulus se sendbriewe (sien 1 Kor 2:2;. Gal 6:14). In hierdie gedeeltes verklaar Paulus dat wanneer hy die Evangelie preek, hy op die soendood en opstanding van Jesus Christus fokus.

In Paulus se briewe word verskeie Bybelse temas gebruik om verskillende aspekte van die redding wat Christus vir gelowiges verkry het. te onderskei. Die hooftemas wat Paulus gebruik om Christus se versoeningswerk te beskryf, sluit in: eerstens, "offer" of "boetedoening" vir die skuld van menslike sonde, tweedens, God se heilige toorn teen sy sondige wesens gunstig stem; derdens, "versoening" of vrede met God; vierdens, "verlossing" van die vloek en die veroordeling van die Wet, en vyfdens, "oorwinning" oor die sonde, dood, en alle magte wat God se koninkryk teenstaan.

Dat Paulus verstaan dat Christus se dood 'n ''offer ''vir die sonde van die mens is, is onbetwisbaar. In 1 Kor 15:03 verklaar Paulus dat Christus gesterf het "vir ons sondes." In 'n ander gedeelte sê hy dat God Sy eie Seun "in dieselfde gestalte as die sondige mens" gestuur het "as 'n offer vir die sonde." (Rom. 8:3). Paulus leer ook dat Christus se dood ''versoening'' gebring het met die toorn van God. In Sy heiligheid kan God slegs die sonde verafsku. Maar die wonder van die Evangelie is dat God in liefde Sy toorn deur die dood van sy eie Seun versoen het. (Rom. 3:25; 5:9-10; 2 Kor 5:21.). Christus se boetedoening is ook 'n werk van ''versoening''. Deur Sy dood verwyder Christus elke hindernis op die sondaar se pad na vrede met God.

Hierdie werk van versoening sluit in 'n God’s-aspek en' n menslike aspek. Dit is nie verwyder nie net die hindernis van God se toorn (Rom. 5:9-10), maar dit is ook die manier hoe die sondaar te "versoen word" met God (2 Kor. 5:20). Die tema van verlossing hetis n n baie prominente tema in Paulus se begrip van Christus se versoening. Die Bybelse idee van verlossing beklemtoon die betaling van 'n prys wat die bevryding van die sondaar verlos van slawerny (1 Tim. 2:5-6). In een van die duidelikste stellings van Christus se versoening as 'n werk van verlossing, Verklaar Paulus dat "Christus het ons losgekoop van die vloek van die wet deur om' n vloek vir ons" (Gal. 3:13). Ten slotte, 'n miskende funksie van Christus se werk van versoening is die oorwinning wat dit bereik oor die krag van die sonde, dood, en inderdaad elke vorm van teenkanting teen God se koninklike heerskappy (1 Kor. 15:54-57). Deur Sy dood en opstanding, Christus ontwapen die magte wat teen God se koninkryk (Kol 2:13-15).

Ongetwyfeld, die sentrale boodskap van Paulus se prediking is dat God die geskiedenis wat in die persoon van sy Seun, Jesus Christus, aan wie se soendood en opstanding die hele Evangelie gewy is. Paulus sluit ook die toepassing van die heil in Christus aan die gelowiges in wat aan Christus verenig is deur die bediening van Sy Gees. Selfs al het Paulus nie uitdruklik nie 'n "einde van redding" verwoord (Ordo salutis), die eerste beginsels van so' n bevel is duidelik in sy briewe (sien Rom 8:30;. 1 Kor 1:30; 6:11.).

Die mees inklusiewe manier waarop Paulus die toepassing van die saligheid maak is in terme van die gelowige se vereniging met Christus. Wanneer gelowiges na Christus deur die bediening van Sy Gees kom, het hulle ten volle deel in al die voordele van Sy soenoffer wat Hy werk namens hulle (Rom. 8:2,11; 1 Kor 6:11;.. Ef 4:30).

Vir die doel van ons kort opsomming, drie voordele van eenheid met Christus is van besondere belang vir Paulus se begrip van die toepassing van verlossing: gratis regverdiging, Gees-outeur van heiligmaking en verheerliking.

''Gratis regverdiging.'' Ons lees in ons mark dat dit gewild geword het in sommige kringe Paulus se klem op die eenheid met Christus te staan om sy onderrig oor forensiese regverdiging. Dit is 'n groot fout gemaak het, egter. Die Reformasie was seker net om te beweer dat 'n skoolhoof funksie van Paulus se onderrig was die leer van regverdiging deur genade alleen deur die geloof alleen. Verder, in teenstelling tot die meer onlangse eise van die outeurs van die "nuwe perspektief" op Paul, Paul sienings duidelik regverdiging as 'n "soteriological" tema. Regverdiging is nie net die vraag beantwoord nie of heidene sowel as Jode behoort aan die verbondsvolk van God, soos baie nuwe perspektief skrywers in stand te hou. Dit antwoorde hoofsaaklik die vraag hoe 'n sondaar is, Jood of Griek, kan aanvaarding by God vind ten spyte van sy sonde en skuld.

Volgens Paulus, regverdiging is 'n genadige daad van God waardeur Hy vergewe die sondes van die gelowiges en verklaar hulle regverdig is op grond van die toerekening van die geregtigheid van Christus (Rom. 4:1-5; 5:15-17, 10: 3, 2 Kor 5:21;. Phil 3:9).. Alhoewel almal het gesondig, was Christus het na die dood vir die sondes van Sy volk en het vir hulle regverdigmaking (Rom. 4:25). Afgesien van enige "werke" wat in gehoorsaamheid aan die wet, God regverdig die wat aan Christus deur die geloof ontvang (Rom. 3:28; Gal 2:16.). Hierdie voordeel van die regverdiging is 'n deeglik eskatologiese seën van redding, wat verklaar dat daar is "nou geen veroordeling vir dié wat in Christus Jesus" (Rom. 8:1).

''Gees-outeur van heiligmaking.'' Almal wat aan Christus verenig is, is bewoon deur Sy lewe-gewende Gees (Rom. 8:4-11). Gelowiges is nie net regverdig verklaar in 'n vrye regverdiging, maar hulle is ook vernuwe na die beeld van Christus (2 Kor. 3:17-18). Die krag en heerskappy van sonde is gebreek. Deur middel van hul eenheid met Christus in Sy dood en opstanding, gelowiges is nou te beskou hulself as dood vir die sonde en lewendig aan die geregtigheid (Rom. 6:12-14). Die nuwe status wat gelowiges geniet (regverdiging) is altyd saam met 'n hernude lewe van gehoorsaamheid, wat in die gelowiges werk is deur die Gees van Christus (heiligmaking).

''Verheerliking.'' Al is dit die gewoonte om te dink aan verheerliking as die toekomstige volvoering van die gelowige se verlossing, Paulus praat van verheerliking as 'n geskenk en' n toekomstige werklikheid (Rom. 8:18 ff, 30.). As gevolg van die intieme vereniging van gelowiges met Christus, die verheerliking van Christus in Sy opstanding en hemelvaart is ook die verheerliking van gelowiges. Nou reeds gelowiges sit met Christus in die hemele (Ef. 2:6). Maar daar bly die verwagting van 'n nog-toekomstige verheerliking van gelowiges (2 Thess 1:10.). So lank as wat hulle leef in hierdie wêreld, gelowiges wag in spanning vir die dag wanneer hul "liggame van vernedering" sal getransformeer word om te wees soos Christus se verheerlikte liggaam (Fil. 3:21).

Die Evangelie volgens Saint Paul kan opgesom word as die heerlike boodskap van God se vervulling van al Sy beloftes van verlossing vir Sy volk in Christus. Die sentrale boodskap van al Paulus se prediking is redding deur die gekruisigde en opgestane Christus. Christus het voorsien 'n versoening vir die sondes van Sy volk dat die antwoorde op elke aspek van hul sondige toestand. Deur die geloof het-eenheid met Christus, gelowiges geniet al die voordele van hierdie versoenende werk. In die merkwaardige woorde van 2 Korintiërs 5:17: "As iemand in Christus is, hy is 'n nuwe skepping. Die ou dinge het verbygegaan, kyk die nuwe het gekom "Diegene wat in Christus geniet 'n nuwe status van vrye aanvaarding by God, ten spyte van hul onwaardigheid as sondaars.. Hulle het ook ervaring van die genade van 'n nuwe lewe van gehoorsaamheid aan die "wet van Christus" deur die werking van die Heilige Gees. En hulle ken die genade van die huidige sowel as toekomstige verheerliking, toe die "eerste vrugte" van verlossing in Christus sal die kwessie in die eskatologiese oes van 'n volledige deelname in Christus se opstanding die oorwinning

Christus en die werk van versoening

2012-02-29T13:56:15Z

Petro:

{{info|Christ and Him Crucified}} 

Om te probeer om die apostel Paulus se leer van die saligheid saam te vat in die vorm van 'n kort opstel kan inderdaad na dwaasheid lyk. Tog moet probeer.

Paulus se verkondiging van die Evangelie spruit voort uit die oortuiging dat Jesus van Nasaret die beloofde "Messias" en die Seun van God is wat God na die wêreld gestuur het in "die volheid van die tyd" om Sy beloftes aan Sy volk Israel te vervul (2 Kor. 1:18-22; 6:2; Gal 4:4).. Die groot boodskap van Paulus se prediking is die "geheim" van die Evangelie van Jesus Christus (Kol 1:26; Rom 16:26;. 2 Tim 1:10.). Al voorheen verborge, was nou hierdie geheim toevertrou aan hom en die ander apostels as "bedienaars van die verborgenhede van God" (1 Kor 4:1;. Ef 3:02 ff..).

Hierdie Pauline skuldigbevinding help om die verhouding tussen sy leer oor verlossing en die onderrig van Jesus Christus in die Evangelies te verduidelik. Net soos Christus beklemtoon die koms van die koninkryk van God, wat stel die seëninge van die "konigkryk wat aan kom" in "huidge dspensasie," so het Paulus beklemtoon die koms van Jesus Christus as die Een deur wie die besparing seëninge van God nou verleen is aan Sy mense. Die onderrig van Jesus in die Evangelies is soortgelyk aan 'n musikale overture wat die tema van die hele Nuwe Testament: aankondig "Aan die een kant" word die koninkryk van God as tema in Paulus prediking ontwikkel deur die aanbied van' n omvattende verduideliking van die besparinde seën van die koninkryk.

Maar hoe verduidelik die apostel verlossing wat Christus bring? Wat het Christus vervul deur Sy dood en opstanding en wat bied verlossing vir diegene wat aan Hom behoort?

Paulus se opsomming van sy antwoord op hierdie vraag vind ons in 1 Kor 15:3-4: "Want ek aan julle oorgelewer as van die eerste belang wat ek ook ontvang het, dat Christus gesterf het vir ons sondes in ooreenstemming met die Skrif, dat Hy begrawe is, dat hy het op die derde dag in ooreenstemming met die Skrif "Hierdie opsomming is soortgelyk aan ander mense in Paulus se briewe (sien 1 Kor 2:2;. Gal 6:14). In hierdie gedeeltes, Paulus verklaar dat waneer hy die Evangelie preek focus hy op die soendood en opstanding van Jesus Christus.

In Paulus se briewe, is verskeie Bybelse temas wat gebruik maak van verskillende aspekte van die redding Christus vir gelowiges verkry het. Die temas wat Paulus gebruik vir om Christus se werk van versoening te beskryf, sluit in: Eerstens, "offer" vir of "versoening" van die skuld van die mens se sonde, tweede, "versoening" van God se heilige toorn teen sy sondige wesens; Derde, "versoening" of vrede met God, Vierde, "verlossing" van die vloek en die veroordeling van die wet, en vyfde, "oorwinning" oor die sonde, dood, en alle magte wat teen God se koninkryk.

Dat Paulus verstaandat Christus se dood as 'n offer vir die sondevan die mens is, is onmiskenbaar. In 1 Kor 15:03, Paul verklaar dat Christus gesterf het "vir ons sondes." In 'n ander gedeelte, sê hy dat God sy eie Seun "in die gelykheid van die sondige vlees en vir die sonde" (Rom. 8:3). Paulus leer ook dat Christus se dood was 'n versoening van die toorn van God. In sy heiligheid, God kan slegs 'n afsku van sonde behou. Maar die wonder van die Evangelie is dat God in liefde Sy toorn deur die dood van sy eie Seun versadig het. (Rom. 3:25; 5:9-10; 2 Kor 5:21.). Christus se versoenende werk is ook 'n werk van versoening. Deur sy dood, verwyder Christus elke hindernis op die sondaar se pad met vrede met God.

Hierdie werk van versoening sluit in 'n God’s-aspek en' n menslike aspek. Dit is nie verwyder nie net die hindernis van God se toorn (Rom. 5:9-10), maar dit is ook die manier hoe die sondaar te "versoen word" met God (2 Kor. 5:20). Die tema van verlossing hetis n n baie prominente tema in Paulus se begrip van Christus se versoening. Die Bybelse idee van verlossing beklemtoon die betaling van 'n prys wat die bevryding van die sondaar verlos van slawerny (1 Tim. 2:5-6). In een van die duidelikste stellings van Christus se versoening as 'n werk van verlossing, Verklaar Paulus dat "Christus het ons losgekoop van die vloek van die wet deur om' n vloek vir ons" (Gal. 3:13). Ten slotte, 'n miskende funksie van Christus se werk van versoening is die oorwinning wat dit bereik oor die krag van die sonde, dood, en inderdaad elke vorm van teenkanting teen God se koninklike heerskappy (1 Kor. 15:54-57). Deur Sy dood en opstanding, Christus ontwapen die magte wat teen God se koninkryk (Kol 2:13-15).

Ongetwyfeld, die sentrale boodskap van Paulus se prediking is dat God die geskiedenis wat in die persoon van sy Seun, Jesus Christus, aan wie se soendood en opstanding die hele Evangelie gewy is. Paulus sluit ook die toepassing van die heil in Christus aan die gelowiges in wat aan Christus verenig is deur die bediening van Sy Gees. Selfs al het Paulus nie uitdruklik nie 'n "einde van redding" verwoord (Ordo salutis), die eerste beginsels van so' n bevel is duidelik in sy briewe (sien Rom 8:30;. 1 Kor 1:30; 6:11.).

Die mees inklusiewe manier waarop Paulus die toepassing van die saligheid maak is in terme van die gelowige se vereniging met Christus. Wanneer gelowiges na Christus deur die bediening van Sy Gees kom, het hulle ten volle deel in al die voordele van Sy soenoffer wat Hy werk namens hulle (Rom. 8:2,11; 1 Kor 6:11;.. Ef 4:30).

Vir die doel van ons kort opsomming, drie voordele van eenheid met Christus is van besondere belang vir Paulus se begrip van die toepassing van verlossing: gratis regverdiging, Gees-outeur van heiligmaking en verheerliking.

''Gratis regverdiging.'' Ons lees in ons mark dat dit gewild geword het in sommige kringe Paulus se klem op die eenheid met Christus te staan om sy onderrig oor forensiese regverdiging. Dit is 'n groot fout gemaak het, egter. Die Reformasie was seker net om te beweer dat 'n skoolhoof funksie van Paulus se onderrig was die leer van regverdiging deur genade alleen deur die geloof alleen. Verder, in teenstelling tot die meer onlangse eise van die outeurs van die "nuwe perspektief" op Paul, Paul sienings duidelik regverdiging as 'n "soteriological" tema. Regverdiging is nie net die vraag beantwoord nie of heidene sowel as Jode behoort aan die verbondsvolk van God, soos baie nuwe perspektief skrywers in stand te hou. Dit antwoorde hoofsaaklik die vraag hoe 'n sondaar is, Jood of Griek, kan aanvaarding by God vind ten spyte van sy sonde en skuld.

Volgens Paulus, regverdiging is 'n genadige daad van God waardeur Hy vergewe die sondes van die gelowiges en verklaar hulle regverdig is op grond van die toerekening van die geregtigheid van Christus (Rom. 4:1-5; 5:15-17, 10: 3, 2 Kor 5:21;. Phil 3:9).. Alhoewel almal het gesondig, was Christus het na die dood vir die sondes van Sy volk en het vir hulle regverdigmaking (Rom. 4:25). Afgesien van enige "werke" wat in gehoorsaamheid aan die wet, God regverdig die wat aan Christus deur die geloof ontvang (Rom. 3:28; Gal 2:16.). Hierdie voordeel van die regverdiging is 'n deeglik eskatologiese seën van redding, wat verklaar dat daar is "nou geen veroordeling vir dié wat in Christus Jesus" (Rom. 8:1).

''Gees-outeur van heiligmaking.'' Almal wat aan Christus verenig is, is bewoon deur Sy lewe-gewende Gees (Rom. 8:4-11). Gelowiges is nie net regverdig verklaar in 'n vrye regverdiging, maar hulle is ook vernuwe na die beeld van Christus (2 Kor. 3:17-18). Die krag en heerskappy van sonde is gebreek. Deur middel van hul eenheid met Christus in Sy dood en opstanding, gelowiges is nou te beskou hulself as dood vir die sonde en lewendig aan die geregtigheid (Rom. 6:12-14). Die nuwe status wat gelowiges geniet (regverdiging) is altyd saam met 'n hernude lewe van gehoorsaamheid, wat in die gelowiges werk is deur die Gees van Christus (heiligmaking).

''Verheerliking.'' Al is dit die gewoonte om te dink aan verheerliking as die toekomstige volvoering van die gelowige se verlossing, Paulus praat van verheerliking as 'n geskenk en' n toekomstige werklikheid (Rom. 8:18 ff, 30.). As gevolg van die intieme vereniging van gelowiges met Christus, die verheerliking van Christus in Sy opstanding en hemelvaart is ook die verheerliking van gelowiges. Nou reeds gelowiges sit met Christus in die hemele (Ef. 2:6). Maar daar bly die verwagting van 'n nog-toekomstige verheerliking van gelowiges (2 Thess 1:10.). So lank as wat hulle leef in hierdie wêreld, gelowiges wag in spanning vir die dag wanneer hul "liggame van vernedering" sal getransformeer word om te wees soos Christus se verheerlikte liggaam (Fil. 3:21).

Die Evangelie volgens Saint Paul kan opgesom word as die heerlike boodskap van God se vervulling van al Sy beloftes van verlossing vir Sy volk in Christus. Die sentrale boodskap van al Paulus se prediking is redding deur die gekruisigde en opgestane Christus. Christus het voorsien 'n versoening vir die sondes van Sy volk dat die antwoorde op elke aspek van hul sondige toestand. Deur die geloof het-eenheid met Christus, gelowiges geniet al die voordele van hierdie versoenende werk. In die merkwaardige woorde van 2 Korintiërs 5:17: "As iemand in Christus is, hy is 'n nuwe skepping. Die ou dinge het verbygegaan, kyk die nuwe het gekom "Diegene wat in Christus geniet 'n nuwe status van vrye aanvaarding by God, ten spyte van hul onwaardigheid as sondaars.. Hulle het ook ervaring van die genade van 'n nuwe lewe van gehoorsaamheid aan die "wet van Christus" deur die werking van die Heilige Gees. En hulle ken die genade van die huidige sowel as toekomstige verheerliking, toe die "eerste vrugte" van verlossing in Christus sal die kwessie in die eskatologiese oes van 'n volledige deelname in Christus se opstanding die oorwinning