Gospel Translations Afrikaans - Gebruikersbydraes [af]

Die Hele Wêreld Hang Aan 'n Woord

Kathyyee — Tue, 24 Nov 2020 03:14:30 GMT

Kathyyee: Nuwe bladsy geskep met '{{info|A Whole World Hangs on a Word}}Soms hang 'n hele wêreld - 'n hele teologie - aan 'n woord. Beskou die woord “dit” in Efesiërs 2: 8. Verwys dit na ...'

{{info|A Whole World Hangs on a Word}}Soms hang 'n hele wêreld - 'n hele teologie - aan 'n woord. 

Beskou die woord “dit” in Efesiërs 2: 8. Verwys dit na “geloof” of “genade” of albei? Is geloof 'n gawe van God?

<blockquote>Want uit genade is julle gered deur die geloof. En dit kom nie van jou nie; dit is die gawe van God.</blockquote>

Waarna verwys "dit"? “En dit kom nie van jou nie; dit is die gawe van God. ” Wat is die voorafgaande? Die vraag word nie besleg deur die feit dat 'dit' in die Grieks enkelvoud en onsydig is nie, terwyl 'genade' en 'geloof' beide vroulik is. 'Dit' is net so dubbelsinnig in Grieks as in Afrikaans.

Geloof as geskenk

Maar beskou hierdie vier wenke om geloof as 'n geskenk in Efesiërs 2: 8 te beskou.

1. As Paulus sê "dit kom nie van jou nie, dit is die gawe van God", verwys hy blykbaar na die hele proses van genade-geloof-redding. Dit is miskien waarom "dit" onsydig en nie vroulik is nie.

2. Maar belangriker as dit is die manier waarop Paulus die uitdrukking "uit genade is jy gered", in vers 5. In vers 8 sê hy: "Uit genade is jy gered deur die geloof." Terug in vers 5 het hy gesê: "Toe ons in ons oortredinge dood was, het [God] ons saam met Christus lewend gemaak - deur genade is jy gered - en het ons saam met hom opgewek."

Dit is opvallend. Paulus breek die ritme van sy sin om "uit genade is jy gered" in te sluit. En hy doen dit direk nadat hy gesê het: "Toe ons dood was, het God ons lewend gemaak."

Is dit nie omdat hy die ware aard van genade wil duidelik maak nie? Hy het jou lewend gemaak toe jy dood was - deur genade word jy gered! Hierdie genade is God se vrye daad om lewe aan die dooies te gee. Deur 'uit genade is jy gered' onmiddellik in te voeg nadat hy gesê het 'toe jy dood was, het God jou opgewek', wys hy dat hierdie reddende genade nie deur ons deelname veroorsaak word nie. Ons is dood as dit met ons gebeur. Hierdie reddende genade is die opstanding van die dooies.

As Paulus dus by vers 8 uitkom, is een van die redes waarom hy herhaal, "uit genade is jy gered," om te beskryf hoe ons hierdie goddelike wonderwerk ervaar om uit die dood opgewek te word. Hy sluit 'deur geloof' in. "Want uit genade is jy gered deur die geloof." Met ander woorde, die lewe wat God uit genade uit die dood skep, word in ons geloof ervaar. Ons glo is wat hierdie nuwe lewe doen wat genade skep. Geloof is dus die oorsprong van genade. Daarom is dit deel van die gawe in vers 8 wat nie van onsself af kom nie.

3. Dit word in vers 10 bevestig wanneer Paulus die taal van die "skepping" gebruik om ons nuwe lewe as gelowiges te beskryf: "Want ons is sy vakmanskap, geskape in Christus Jesus." Die taal van die "skepping" bevestig dat toe God ons "lewend gemaak het" (vers 5), ons nie deel van die saak was nie.

Dit wat geskep word, is nie die oorsprong van die skepping nie. Die bestaan van 'n nuwe gelowige is 'n 'skepping in Christus Jesus'. En dit bevestig dat hierdie nuwe geloof deel is van die gawe in vers 8. Ons geloof is 'n gawe van God.

4. Laastens, oorweeg wat Paulus weereens sê in Filippense 1:29 - dat ons geloof 'n gawe is: 'Aan julle is gegee dat julle nie net in Christus moet glo nie, maar ook ter wille van Hom moet ly. ” Letterlik: "Dit was aan jou oorgelaat om Hom te vertrou."

'n Ander wêreld

As Paulus dus sê: "Uit genade is jy gered deur die geloof, en dit kom nie van jou af nie, dit is die gawe van God," is 'n deel van sy betekenis dat ons geloof 'n gawe van God is. Dit is 'n goddelike skepping. Dit is die genadewerk toe ons dood was. Dit is nie 'uit onsself' nie. Daarom is ons geloof die teken dat ons deur God gekies is. Hy het gekies om ons geloof te gee.

'n Hele wêreld - 'n hele teologie - hang aan 'n woord. 'Dit kom nie uit julleself nie.' 'Dit is die gawe van God.' Dit wil sê, geloof kom nie uit julleself nie. Geloof is 'n gawe van God.

Om dit te glo, verander alles. Jy leef in 'n ander wêreld as jy dit glo. Ons sal die wonders van hierdie wêreld vir ewig ontdek.

Warfield se Bonatuurlike Geduld

Kathyyee — Mon, 08 Jun 2020 17:07:46 GMT

Kathyyee:

{{info|Warfield's Supernatural Patience}}Dit verg bonatuurlike krag om geduldig te wees. Daarom blyk dit dat Paulus sy bes doen om vir ons geduld te bid:
<blockquote>“Mag jy versterk word met alle krag, volgens Sy heerlike krag, vir alle uithouvermoë en geduld met vreugde” (Kolossense 1:11).</blockquote>
Maar daardie glorieryke mag word weerkaats in ons gesindhede deur beloftes wat ons glo. Soos Romeine 8:28.
<blockquote>Benjamin B. Warfield was 'n wêreldbekende teoloog wat byna 34 jaar lank by die Princeton Seminarium onderrig gegee het tot sy dood op 16 Februarie 1921. Baie mense is bewus van sy beroemde boeke, soos “The Inspiration and Authority of the Bible”. Maar wat die meeste mense nie weet nie, is dat hy in 1876, op die ouderdom van vyf-en-twintig, met Annie Kinkead getroud is en 'n wittebrood na Duitsland geneem het. Tydens 'n hewige storm is Annie deur weerlig getref en is permanent verlam. Nadat hy nege en dertig jaar vir haar versorg het, het Warfield haar in 1915 ter ruste gelê. Vanweë haar buitengewone behoeftes het Warfield selde meer as twee uur op 'n slag gedurende al die huweliksjare verlaat. (Groot leiers van die Christelike Kerk, 344.)</blockquote>
Nou hier was 'n verbrokkelde droom. Ek onthou dat ek die week voordat ons getroud is, aan my vrou gesê het: 'As ons 'n motorongeluk op ons wittebrood het, en jy vermink of verlam is, sal ek my geloftes hou,' ten goede of slegter. Maar vir Warfield is dit eintlik wat gebeur het. Sy is nooit genees nie.
Anders as die verhaal van Josef wat gely het, maar toe vise-president van Egipte geword het, was daar aan die einde van Warfield se verhaal geen koningskap in Egipte nie - slegs die skouspelagtige geduld en getrouheid van een man teenoor een vrou deur agt en dertig jaar van wat nooit beplan is nie - ten minste nie deur die mens beplan nie.
Maar toe Warfield kom om sy gedagtes oor Romeine 8:28 te skryf, het hy gesê:
<blockquote>Die fundamentele gedagte is die universele regering van God. Alles wat met jou gebeur, is onder Sy beherende hand. Die sekondêre gedagte is die guns van God vir diegene wat Hom liefhet. As Hy alles beheer, dan kan niks behalwe goed gebeur met diegene aan wie Hy goed sal doen nie. Alhoewel ons te swak is om onsself te help en te blind om te vra wat ons nodig het, en net kan sug in ongevormde verlange, is Hy die skrywer in ons van hierdie verlange ... en Hy sal alle dinge regeer dat ons net die goeie sal pluk uit alles wat ons tref. (Geloof en lewe, 204)</blockquote>

Warfield se Bonatuurlike Geduld

Kathyyee — Mon, 08 Jun 2020 17:06:10 GMT

Kathyyee: Nuwe bladsy geskep met '{{info|Warfield's Supernatural Patience}}Dit verg bonatuurlike krag om geduldig te wees. Daarom blyk dit dat Paulus sy bes doen om vir ons geduld te bid: <blockqu...'

{{info|Warfield's Supernatural Patience}}Dit verg bonatuurlike krag om geduldig te wees. Daarom blyk dit dat Paulus sy bes doen om vir ons geduld te bid:

<blockquote>“Mag jy versterk word met alle krag, volgens Sy heerlike krag, vir alle uithouvermoë en geduld met vreugde” (Kolossense 1:11).</blockquote>

Maar daardie glorieryke mag word weerkaats in ons gesindhede deur beloftes wat ons glo. Soos Romeine 8:28.

<blockquote>Benjamin B. Warfield was 'n wêreldbekende teoloog wat byna 34 jaar lank by die Princeton Seminarium onderrig gegee het tot sy dood op 16 Februarie 1921. Baie mense is bewus van sy beroemde boeke, soos “The Inspiration and Authority of the Bible”. Maar wat die meeste mense nie weet nie, is dat hy in 1876, op die ouderdom van vyf-en-twintig, met Annie Kinkead getroud is en 'n wittebrood na Duitsland geneem het. Tydens 'n hewige storm is Annie deur weerlig getref en is permanent verlam. Nadat hy nege en dertig jaar vir haar versorg het, het Warfield haar in 1915 ter ruste gelê. Vanweë haar buitengewone behoeftes het Warfield selde meer as twee uur op 'n slag gedurende al die huweliksjare verlaat. (Groot leiers van die Christelike Kerk, 344.)</blockquote>

Nou hier was 'n verbrokkelde droom. Ek onthou dat ek die week voordat ons getroud is, aan my vrou gesê het: 'As ons 'n motorongeluk op ons wittebrood het, en jy vermink of verlam is, sal ek my geloftes hou,' ten goede of slegter. '' Maar vir Warfield is dit eintlik wat gebeur het. Sy is nooit genees nie.

Anders as die verhaal van Josef wat gely het, maar toe vise-president van Egipte geword het, was daar aan die einde van Warfield se verhaal geen koningskap in Egipte nie - slegs die skouspelagtige geduld en getrouheid van een man teenoor een vrou deur agt en dertig jaar van wat nooit beplan is nie - ten minste nie deur die mens beplan nie.

Maar toe Warfield kom om sy gedagtes oor Romeine 8:28 te skryf, het hy gesê:

<blockquote>Die fundamentele gedagte is die universele regering van God. Alles wat met jou gebeur, is onder Sy beherende hand. Die sekondêre gedagte is die guns van God vir diegene wat Hom liefhet. As Hy alles beheer, dan kan niks behalwe goed gebeur met diegene aan wie Hy goed sal doen nie. Alhoewel ons te swak is om onsself te help en te blind om te vra wat ons nodig het, en net kan sug in ongevormde verlange, is Hy die skrywer in ons van hierdie verlange ... en Hy sal alle dinge regeer dat ons net die goeie sal pluk uit alles wat ons tref. (Geloof en lewe, 204)</blockquote>

Tien vrae vir 'n nuwe jaar

Kathyyee — Thu, 23 Jan 2020 01:43:25 GMT

Kathyyee: Nuwe bladsy geskep met '{{info|Ten Questions for a New Year}}Selfs diegene wat die getrouste aan God is, moet soms die rigting van hul lewens onderbreek en n...'

{{info|Ten Questions for a New Year}}Selfs diegene wat die getrouste aan God is, moet soms die rigting van hul lewens onderbreek en nadink. Dit is so maklik om van die een besige week na die ander te beweeg sonder om ooit te reflekteer oor waarheen ons gaan en waarheen ons moet gaan.
Eens, toe die volk van God onverskillig geraak het in hul verhouding met hom, het die Here hulle deur die profeet Haggai bestraf: 'Oorweeg jou weë!' (Haggai 1: 5). Hy het hulle aangespoor om na te dink oor die dinge wat met hulle gebeur, en om hul geestelike spiritualiteit te evalueer in die lig van wat God vir hulle gesê het.
Tien vrae
Die begin van 'n nuwe jaar is 'n ideale tyd om stil te word, om op te kyk en ons rigting vind. Dit is 'n wonderlike tyd vir ons om “ons weë te oorweeg”. Hiervoor is 'n paar vrae om biddend in die teenwoordigheid van God te vra.
1. Wat is die een ding wat jy hierdie jaar kan doen om jou genot in God te verhoog?
Ons genot in God kom hoofsaaklik deur die genade wat Hy ons gegee het. Hy het belowe om ons die direk en konsekwent te seën deur middel van Sy Woord, gebed en die kerk. 'n Spesifieke voorstel wat ek sou aanbied, is om meditasie oor die Skrif in te sluit, saam met jou daaglikse leeswerk. Dit is beter om minder te lees - indien nodig - en tog as gevolg van meditasie iets te onthou as om meer te lees en niks te onthou nie.
2. Wat is 'n onmoontlike gebed wat jy kan bid?
Daar is meer as 'n dosyn “maar God” -uitsprake in die Skrif, soos in Romeine 5: 8, wat lui: “Maar God bewys sy liefde vir ons deurdat terwyl ons nog sondaars was, Christus vir ons gesterf het.” Situasies wat menslik onmoontlik was is teweeggebring deur “maar God” verander (Efesiërs 2: 1–7). Wat is 'n 'maar' God gebed wat jy vir die komende jaar kan bid?
3.Wat is die belangrikste ding wat jy kan doen om jou gesinslewe te verbeter?
As jou  gesin nie gesinsaanbidding beoefen nie, is daar die beste aanbeveling wat ek kan doen. Slegs tien minute per dag, eenvoudig deur die Bybel te lees, te bid en saam te sing - 'n geleentheid  wat geen voorbereiding verg nie - is al wat dit nodig het. My boekie met die titel Family Worship kan jou meer vertel.
4. In watter geestelike dissipline wil jy hierdie jaar die meeste groei?
Sou dit 'n persoonlike geestelike dissipline wees (dit wil sê een wat jy alleen beoefen), of 'n interpersoonlike geestelike dissipline (een wat jy saam met ander gelowiges beoefen)? Sodra jy besluit het, bepaal die volgende stap wat jy moet neem en wanneer jy dit sal doen.
5. Wat is die grootste tydverspilling in jou lewe, en hoe kan jy die tyd aanwend?
Sosiale media? TV? Videospeletjies? Sport? Stokperdjies? Dit is maklik vir een van hierdie dinge (of iets anders) om te veel van ons harte en tyd in beslag te neem. Is beleidenis nodig? Om op jou eie manier te probeer stop, is waarskynlik nie die antwoord nie. As ons dit aktief vervang met iets beter, help ons net “om die tyd te benut, omdat die dae wreed is "(Efesiërs 5:16).
6. Wat is die nuttigste nuwe manier waarop jy jou kerk kan versterk?
Terwyl ons gereeld die feit beklemtoon dat individuele gelowiges die liggaam van Christus is (1 Kor. 6:15), sê die Nuwe Testament sewe keer vir ons dat die kerk die liggaam van Christus is (Efesiërs 5:23). Ons moet nie toelaat dat ons gereelde klem op ons persoonlike verhouding met Christus die belangrikheid van ons diens aan Jesus deur sy liggaam verminder nie. Hoe kan jy jou kerk versterk hierdie jaar as gevolg deur  jou? Dien? Gee? Bid?
7. Vir wie se verlossing sal jy hierdie jaar vurig voorbidding doen?
Deur gereeld en vurig te bid vir iemand se verlossing, word ons meer sensitief vir geleenthede om die evangelie met hom of haar te deel. Sal jy daartoe verbind om elke nuwe jaar elke jaar vir ten minste een persoon se redding te bid?
8. Wat is die belangrikste manier om deur God se genade hierdie jaar te probeer anders maak as laas?
Dit is duidelik dat God se soewereiniteit oor alle dinge regeer, en daar is niks wat ons aan iets wat ons in ons lewens kan doen, kan doen nie. Aan die ander kant gee hy ons onder sy soewereiniteit 'n mate van verantwoordelikheid oor baie lewensareas.  In watter van hierdie wil jy 'n verandering van verlede jaar sien? Jy mag vind dat jou antwoord op hierdie vraag in een van jou antwoorde hierbo voorkom. Aan watter een voel jy dat die Heilige Gees jou dringendste aandag verg?
9. Watter een ding kan jy doen om jou gebedslewe hierdie jaar te verbeter?
Vir baie kan dit so eenvoudig wees as om 'n tyd uitsluitlik vir gebed aan te dui, in plaas daarvan om slegs 'onderweg' tipes gebede te bid. Vir ander is dit miskien die eenvoudige, Bybelse praktyk om die Bybel te bid.
10. Watter enkele ding kan jy beplan om hierdie jaar te doen wat die belangrikste sal wees in tien jaar? In die ewigheid?
Die korttermyn-sperdatums is geneigd om ons aandag te oorheers. Besigheid en moegheid beperk ons visie tot vandag. Moet egter nie toelaat dat die tirannie van die dringende dinge jou aandag aflei van iets wat jy verwaarloos nie, wat 'n enorme langtermynimpak op jou siel, jou gesin of jou kerk sal hê.
Oorweeg jou nuwe jaar
Die waarde van baie van hierdie vrae lê nie in die diepgaande aard daarvan nie, maar in die eenvoudige feit dat dit 'n saak of toewyding in fokus bring. Byvoorbeeld, bloot deur hierdie jaar 'n doel te maak om een persoon veral aan te moedig, sal dit jou waarskynlik help om te onthou om die persoon aan te moedig as jy nie die doelwit sou stel nie.
As jy hierdie vrae nuttig gevind het, wil jy dit dalk op 'n afstand plaas - op jou telefoon, rekenaar, kalender of waar ook al jou herinnerings is - waar jy dit gereeld kan hernu. .
Ek hoop dat hierdie artikel jou sal help om jou ‘maniere te oorweeg', om planne en doelwitte te maak, en om hierdie nuwe jaar met Bybelse ywer uit te leef, en onthou die beginsel dat 'die planne van die ywerigge sekerlik tot oorvloed lei' (Spreuke 21: 5 ). Maar laat ons ook in alles dink aan ons afhanklikheid van ons Koning wat gesê het: 'Afgesien van my kan jy niks doen nie' (Johannes 15: 5).

Christelike Mites Aangaande Geluk

Kathyyee — Tue, 19 Nov 2019 13:50:43 GMT

Kathyyee: Nuwe bladsy geskep met '{{info|Common Christian Myths About Happiness}}Die Puritaanse prediker Thomas Brooks het gesê: 'God is die skepper van alle war...'

{{info|Common Christian Myths About Happiness}}Die Puritaanse prediker Thomas Brooks het gesê: 'God is die skepper van alle ware geluk; hy is die skenker van alle ware geluk. . . . Hy wat hom as sy God besit, is vir hom die enigste gelukkige mens. 'Die Engelse evangelis John Wesley het gesê:' Wanneer ons Christus eers leer ken. . . dan begin geluk; geluk eg, solied, waarlik. ”
Geluk is wat ons almal wil hê, en gelowiges deur die eeue heen, soos Brooks en Wesley, het bevestig dat dit 'n goeie begeerte is as ons dit in Christus soek. Ongelukkig het talle moderne Christene verskillende mites oor geluk geleer.
Is God net besorgd met ons heiligheid?
As 'n jong predikant het ek gepreek, soos ander nog doen, "God roep ons tot heiligheid, nie na geluk nie." Die aantrekkingskrag van geluk verskyn in teenstryd met heiligheid. Ek het probeer om ons menslike neiging om voorkeure en gemak te stel teë te staan voor gehoorsaamheid aan Christus. Dit het alles so geestelik geklink, en ek kon ontelbare skrywers en predikers aanhaal wat met my saamstem.
Ek is nou oortuig dat ons almal verkeerd was.
Om heilig te wees is om God te sien soos hy is en om soos hy te word, bedek met Christus se geregtigheid. En aangesien die aard van God gelukkig is (Psalm 115: 3; 1 Timoteus 1:11), hoe meer soos Hy moet ons in heiligmaking word, hoe gelukkiger sal ons wees. Om 'n keuse tussen geluk en heiligheid te dwing, is heeltemal vreemd aan die Skrif. As dit waar is dat God wil hê dat ons net heilig moet wees, sou ons dan nie van Filippense 4: 4 verwag om te sê: Wees altyd heilig in die Here nie, in plaas van "altyd bly wees in die Here"?
Enige begrip van God is heeltemal onwaar as dit onversoenbaar is met die verhewe en oneindig heilige siening van God in Esegiël 1: 26-28 en Jesaja 6: 1-4, en van Jesus in Openbaring 1: 9-18. God is beslis en onapologeties teen sonde, maar hy is in geen opsig anti-geluk nie. Heiligheid is inderdaad presies wat ons geluk verseker. Charles Spurgeon het gesê: 'Heiligheid is die koninklike weg na geluk. Die dood van sonde is die lewe van vreugde. ”
Gebeur Geluk net per Toeval? 
Dit is ‘n gewoonte om besware teen die woord gelukkig te hoor op grond van die etimologie of geskiedenis daarvan. Een kommentator sê dat “Gelukkig afkomstig is van die woord 'geluk', wat 'kans’ beteken.” Dit is dus verkeerd om [die Griekse woord makarios] as 'gelukkig' te vertaal '(The Pursuit of Happiness: An Exegetical Commentary on the Beatitudes). Hierdie argument klink miskien geldig, maar ons taalgebruik is vol woorde wat lank van hul oorspronklike betekenisse verwyder is. Entoesiasme bedoel oorspronklik 'in die gode', maar as ek sê dat u entoesiasties is, stel ek nie voor dat jy 'n politeïs is nie.
As mense sê dat hulle gelukkig wil wees, lewer hulle gewoonlik geen uitspraak oor toeval nie. D.A. Carson argumenteer in Exegetical Fallacies, "Die betekenis van 'n woord kan nie betroubaar deur etimologie bepaal word nie" (32). Vertalers van die King James Weergawe sou gelukkige en ander vorme van die wortelwoord geluk nie ses en dertig keer gebruik het of makarios as een of ander vorm van gelukkige sewentien keer vertaal het as hulle gedink het dat die woordgeskiedenis gelukkig as 'n geloofwaardige Bybelse woord gediskwalifiseer is nie.
Die feit is dat die Puritaan, Jonathan Edwards, Charles Spurgeon, en vele ander die woorde gereeld en geluk gebruik het in Bybelse, teologiese en Christus-gesentreerde kontekste. Toe hulle gelowiges 'n beroep doen om gelukkig te wees, praat hulle nie van toeval of toeval nie, maar van blydskap en plesier en blymoedigheid in Jesus.
Is vreugde meer geestelik as geluk?
Oswald Chambers, skrywer van die uitstekende My Uiterste vir Sy Hoogste, was een van die vroegste Bybelonderwysers om teen geluk te praat. Hy het geskryf: 'Geluk is nie 'n standaard vir mans en vroue nie, omdat geluk afhang van die feit dat ek onkundig oor God en sy eise is' (Bybelse etiek, 14).
Na uitgebreide navorsing is ek oortuig daarvan dat daar geen Bybelse of historiese basis bestaan om geluk as inherent sondig te definieer nie. Ongelukkig, omdat Bybelonderwysers soos Chambers mense sien wat probeer om geluk in sonde te vind, het hulle gedink dat die strewe na geluk sondig is. Chambers het gesê: 'Vreugde is nie geluk nie', en vervolg, "daar is geen melding in die Bybel van geluk vir 'n Christen nie, maar oor vreugde word daar baie gesê" (God se vakmanskap, en Hy sal My verheerlik, 346).
Dit is eenvoudig nie waar nie. In die King James-weergawe, waarna Chambers verwys, sê Jesus vir sy dissipels: 'As julle hierdie dinge weet, is julle gelukkig as julle dit doen' (Johannes 13:17, JJV). James het van getroue Christene gepraat en gesê: 'Ons reken hulle is gelukkig wat verduur' (Jakobus 5:11). Petrus het vir medegelowiges gesê: 'As julle ly ter wille van geregtigheid, is julle gelukkig?' ) (1 Petrus 4:14).
Chambers het ook geskryf: “Vreugde moet nie met geluk verwar word nie. In werklikheid is dit 'n belediging vir Jesus Christus om die woord geluk in verband met hom te gebruik ”(My Allerbeste vir sy Allerhoogste, 31). Ek respekteer beslis Oswald Chambers, maar uitsprake soos hierdie is misleidend. Dit is vir my moeilik om aan 'n groter belediging teenoor Jesus te dink as om blatant te ontken wat Hebreërs oor sy gelukkige aard openbaar: 'God, u God, het U gesalf met die olie van vreugde bo u metgeselle' (Hebreërs 1: 9 NASB).
Dit lyk ook beledigend om te sê dat die beste Vader in die heelal nie wil hê dat sy kinders gelukkig moet wees nie. In werklikheid is die Bybel 'n groot reservoir wat nie tientalle bevat nie, maar honderde gedeeltes wat geluk oordra. Ek het meer as 2700 Skrifgedeeltes gevind waar woorde soos vreugde, geluk, vreugde, vrolikheid, plesier, viering, gejuig, gelag, vreugde, gejuig, feesmaal, gejuig en viering gebruik word. Gooi die woorde salig en seën in, wat dikwels geluk beteken, en die getal neem toe.
Die Engelse standaardweergawe gebruik nie die woord gelukkig byna net so gereeld soos baie ander vertalings nie, maar dit is nog steeds daar:
<ul>
<li>Gelukkig is jy, Israel! Wie is soos jy, 'n volk wat deur die Here gered is! (Deuteronomium 33:29)</li>
<li>Juda en Israel was net so veel soos die sand by die see. Hulle het geëet en gedrink en was gelukkig. (1 Konings 4:20)</li>
<li>Hoe mooi op die berge is die voete van hom wat goeie nuus bring, wat vrede publiseer, wat goeie nuus van geluk bring. (Jesaja 52: 7)</li>
<li>Die Skrif is duidelik dat soek na geluk - of vreugde, blydskap, plesier of plesier in sonde verkeerd en vrugteloos is. Maar om in Hom geluk te soek, is goed en eerbaar.</li>
</ul>
Verlossing van 'geluk'
Die moderne Christelike vermyding van geluk is heeltemal teenwerkend. Dit is geen geringe semantiese kwessie nie. Histories, filosofies en prakties is geluk 'n belangrike woord. Maar ons het die evangelie te lank gedistansieer van wat Augustinus, Aquinas, Pascal, die Puriteine, Wesley, Spurgeon en baie ander geestelike reuse gesê het dat God ons geskep het om te begeer en wat hy vir ons wil hê: geluk.
Ons moet hierdie neiging omkeer! Laat ons die woord geluk gebruik in die lig van sowel die Skrif as die kerkgeskiedenis. Ons boodskap aan die wêreld moet nie wees "Moenie geluk soek nie", maar "J vind in Jesus die geluk wat jy nog altyd gesoek het."

Ouer Wees: Die Vreudgevolle Onmoontlikheid

Kathyyee — Mon, 22 Apr 2013 21:07:25 GMT

Kathyyee: Nuwe bladsy geskep met '{{info|Parenting: The Joyful Impossibility}}Dit was elf uur op ‘n Sondag aand toe ek by ‘n kruideniersware winkel parkeer area uittrek, moeg en oorweldig. Nadat ons ons ...'

{{info|Parenting: The Joyful Impossibility}}Dit was elf uur op ‘n Sondag aand toe ek by ‘n kruideniersware winkel parkeer area uittrek, moeg en oorweldig. Nadat ons ons vier kinders later as gewoonlik in die bed gesit het, het Luella ontdek dat daar niks in die huis was vir die kinders se kosblikkies die volgende dag nie. Met ‘n houding wat nie as vreugde kan beskryf word nie, het ek in my motor geklim and moes die middernagtelike koslopie doen. Terwyl ek wag vir die verkeerslig om oor te slaan, sodat ek die parkeer area kan verlaat oppad huis toe, tref dit my. Dit het vir my voorgekom asof ek ‘n onmoontlike taak gegee was om te doen; ek het verkies om die vader van ''vier'' kinders te wees.

Dit is verontmoedigend en ‘n bietjie moeilik om te erken, maar ek het in my motor gesit en gewonder hoe dit sou wees om ‘n enkeling te wees. Nee, ek wou nie regtig vir Luella en my kinders alleen laat nie, maar dit het net vir my begin voel asof my rol as ouer my op hierdie stadium oorweldig het. Dit het gevoel asof ek niks oorgehad het vir die volgende dag nie, ‘n duisend stryde tussen broers en susters, ‘n duisend gesags ontmoetings, ‘n duisend kennisgewings, ‘n duisend waarskuwings, ‘n duisend regstellings, ‘n duisend oomblikke van dissipline, ‘n duisend verduidelikings, ‘n duisend keer praat oor die teenswoordigheid en genade van Jesus, ‘n duisend keer die kinders help om hulself in die spieël van God se Woord met akkuraatheid te bekyk, ‘n duisend keer “vergewe my asseblief” en ‘n duisend keer “Ek is lief vir jou.” Dit wou vir my voorkom asof dit ontmoontlik is om getrou te wees aan die taak en om die tyd en energie oor te hê om enigiets anders te doen.

Nou gaan ek iets skryf wat miskien sal voorkom as half irrasioneel of intuïtief, Daardie oomblik in die motor was nie donker and aaklig nie. Nee, dit was ‘n kosbare oomblik van getroue genade. In plaas daarvan dat my las swaarder geword het, het ek ‘n gevoel van verligting gehad.

Daar is twee dinge wat ek daardie aand geleer het wat my ondervinding as ‘n ouer verander het.

1. ''Ek het die feit in die gesig gestaar dat ek hoogenaamd geen vermoeë het om my kinders te verander nie''. Op maniere waarvan ek geheel en al onbewis van was, het ek die verantwoordelikheid om te verander op my skouers gedra. Ek was onder die indruk dat die mag van my eie logika, die toorn van my dissipline, die uitdrukking op my gesig, of deur my stemtoon kon ek my kinders se harte verander en daardeur hulle gedrag bepaal. Daagliks sou ek soggens opstaan en probeer om as die self aangestelde messias van my kinders op te tree. En hoe meer ek probeer het om dit te doen wat buite my beheer was, hoe meer het dit my woede gestook en myself teleurgestel, en my kinders gefrustreer en ontmoedig. Dit was ‘n groot gemors. Ek was ‘n pastoor, steeds het ek misluk om te sien hoe ek, in my rol as ouer die presiese evangelie wat ek getrou verkondig het Sondag na Sondag, verloon het. In my huis, terwyl ek probeer het om groei en verandering in my kinders teweeg te bring, het ek opgetree asof daar geen plan van verlossing was nie, geen Jesus die Christus, geen kruis van opoffering, geen leë graf, geen lewende en aktiewe Heilige Gees nie. Daardie aand het God my oë oopgemaak en my laat besef dat ek wou hê die wet moes doen wat net genade kan teweegbring, en dit sou nooit werk nie.

Ek het besef as al my kinders ‘n stel reëls en ‘n ouer wat funksioneer as regter, jurie en bewaarder nodig gehad het, sou dit nooit nodig was vir Jesus om te kom nie. Dit het my getref dat die fundamentele veranderinge wat moet plaasvind op die diepste vlak van denke en verlange in my kinders, wat lei tot betekenisvolle verandering in hulle gedrag, sal net gebeur deur middel van die kragtige, vergewende en transformerende genade van die Here Jesus Christus. Ek het besef as ‘n ouer was ek nie geroep as ‘n vervaardiger van verandering nie, maar wel om ‘n gewillige instrument in die magtige hande van God, God, wie alleen die mag het en die gewilligheid om ons ongedaan te maak en ons weer te herbou. Maar daar was ‘n tweede ding wat ek daardie aand gekry het.

2. ''Ek het besef ek moet self ‘n instrument van genade wees omdat ek self genade brood nodig het''. In ‘n oomblik van belydenis en versaking van my eie outonomie en bekwaamheid, het ek my swakheid van karakter, wysheid en krag in die gesig gestaar. Ek het aan God en myself belei dat ek nie die vermoë het binne in my om die taak waarvoor ek geroep was te bewerkstellig nie. Ek het nie die eindelose geduld, getroue uithouvermoë, kostante liefde en genade wat nodig is om die instrument van God vir my kinders te wees nie. En met daardie erkenning het ek besef dat ek baie meer soos my kinders was. Soos hulle was ek onafhanklik en self-onderhoubaar. Soos hulle hou ek nie altyd van gesag nie en stel ek nie ‘n hoë prys op wysheid nie. Soos hulle wil ek my eie reëls bepaal en my eie planne najaag. Ek wil hê die lewe moet voorspelbaar, gemaklik en maklik wees. Soos hulle wil ek die lewe bepaal deur my eie belange.

Dit het my getref, as ek ‘n instrument van transformerende genade in my kinders se lewens wil wees, ek daagliks van myself gered moes word. Dis waarom Jesus gekom het, sodat ek elke hulpbron tot my beskikking gehad het om te wees en te doen wat Hy my geroep het om te doen. In Sy lewe, dood en opstanding het ek alreeds alles ontvang om Sy instrument van redding, vergifnis en transformerende genade te wees.

Daardie aand het ek die vreugde in die ontmoontlikheid ontdek. Die taak is veel groter as ons vermoëns as ouers, maar ons is nie ons kinders se verlosser nie en ons word nie oorgelaat aan die hulpbronne van ons eie karakter, wysheid of sterkte nie. Ons kinders het ‘n Verlosser. Hy is met hulle en Hy werk in hulle deur ons. Die wyse hemelse Vader werk in almal se lewens op die toneel en Hy sal ons nie roep vir ‘n taak waarvoor Hy ons nie bemag het nie.

Hoe om ‘n Skuiling te Wees vir Jou Kinders

Kathyyee — Mon, 20 Feb 2012 19:21:37 GMT

Kathyyee:

{{info|How to Be a Refuge for Your Children}}
<blockquote>
'''Spreuke 14:26''' In die vrees van die Here lê “sterk sekerheid, ook vir die kinders van ‘n sodanige sal daar ‘n skuiling wees.”
</blockquote>
As Papa bang is, na wie toe kan die kinders draai? Papas is veronderstel om veilig te wees. Hulle is veronderstel om te weet wat om te doen en hoe om probleme op te los en hoe om dinge the herstel, en bo alles, hulle kinders beskerm teen leed. Maar wat gebeur as ‘n kind vrees en angs in Papa se gesig sien? Wat as Papa net so vreesbevange soos die kind is en hy self nie weet wat om te doen nie? Dan is die kind uiters besorgd en voel paniekerig. Hy voel asof die een sterk en goeie en betroubare plek van veiligheid nie meer so veilig is nie.

Maar as Papa selfversekerd is, dan het die kinders ‘n skuilplek. As Papa nie paniekbevange is nie, maar kalm en standvastig is, dan kan die mure maar intuimel en al die branders kan kom en al die slange kan suis en die leeus brul en die winde waai, en daar sal ‘n veilige plek wees in Papa se arms. Papa is ‘n skuilplek so lank hy selfversekerd is.

Dis hoekom Spreuke 14:26 sê, “sy kinders sal ‘n skuilplek het,” as Papa “groot vertroue” het. Papa se versekerdheid is die skuilplek van sy kinders. Vaders, die geveg om versekerd te wees gaan nie net oor ons nie, maar dit gaan wel oor die sekuriteit van ons kinders. Dit gaan oor hulle sin van sekuriteit en gelukkigheid. Dit is óf hulle opgroei met vrees of met standvastige geloof. Terwyl kinders nog moet leer om God te ken in ‘n diep en persoonlike wyse, is ons die beeld van God in hulle lewens. As ons versekerd en betroubaar is vir hulle sal hulle waarskynlik ook kleef aan God as hulle skuilplek wanneer die storms oor hulle losbars later in hulle lewens.

So, sal ons “groot vertroue” het? Ten laaste, ons ook is maar klein kinders, klei potte, swak en gebroke en veg teen vrese en twyvel. Is die beste oplossing om die beste skou ten toon te stel en om ons ware self weg te steek? Dit sal lei tot maagsere ten beste en God-versakende tieners ten slegste. Dit is nie die oplossing nie.

Spreuke 14:26 gee nog ‘n antwoord: “In die vrees van die Here is daar groot vertroue.” Dit is baie vreemd. Dit sê die oplossing vir vrees is vrees. The oplossing vir skugterheid is vrees. Die oplossing vir onversekerdheid is vrees. Die oplossing vir twyvel is vrees.

Hoe kan dit wees?

Deel van die antwoord is opgevat in die feit dat die “vrees van die Here” beteken vrees om nie die Here te onteer nie. Wat beteken vrees om die Here te wantrou. Wat beteken die vrees om enigiets wat die Here belowe het nie te vertrou nie. Met ander woorde, die vrees van die Here is die groot verwoester van vrees.

As die Here sê, “Wees nie bevrees nie,want Ek is met jou, moenie onsteld wees nie, Ek sal jou help,” (Jesaja 41:10), dan is dit a vreeslike ding om jou te bekommer oor die probleem wat Hy gesê het Hy sal jou mee help. Om vreesbevange te wees oor daardie probleem wanneer God sê, “Moenie vrees nie, Ek sal jou help” is ‘n stelling van wantroue in die woord van God en dit vereer nie die Here nie. En die vrees van die Here sidder onder sulke wantroue in die Here. As die Here sê, “Ek sal jou nooit begewe of nooit verlaat nie,” kan jy met vertroue sê, “Die Here is vir my Helper, ek sal nie vrees nie, wat sal ‘n mens aan my doen?” (Heb. 13:5-6) – as die Here dit sê, dan is jou wantroue in die Here se beloofde nabyheid en hulp ‘n teken van trots. Dit plaas ons siening van ‘n probleem bo God se Woord. Dis hoekom ons die wonderlike woorde van die Here lees in Jesaja 51:12, “Ek is dit wat julle troos. Wie is jy, dat jy bevrees is vir die mens wat moet sterwe, en vir die mensekind wat oorgegee word soos gras?” Dit wil sê, om mens te vrees is trots. En trots is die teenoorgestelde van die vrees van die Here.

So, ja, die vir Spreuke is waar en ‘n groot hulp vir ons. Vrees God, vaders. Vrees God. Vrees om God te onteer. Vrees wantroue in Hom. Vrees jou assesering van ‘n probleem bo dit Wat God se Woord sê. Hy sê Hy kan help. He is slimmer. Hy is sterker. Hy is teogewend. Vetrou Hom. Vrees wantroue in Hom.

Hoekom? Hy werk vir diegene wat wag op Hom (Jesaja 64:4). Hy sal die probleem oplos. Hy sal die familie red. Hy sal omsien na die kleintjies. Hy sal in jou behoeftes voorsien. Vrees om dit nie te glo nie. Dan sal jou kinders ‘n skuilplek het. Hulle sal ‘n papa het wat “sterk vetroue het” – nie in homself nie, maar in die beloftes van God, wie hy sidder om nie te vertrou nie.

Ek leer gedurig om die Here te vrees ter wille van my kinders,

Pastoor John

Hoe Sal Ons Veg Vir Vreugde?

Kathyyee — Fri, 04 Dec 2009 18:05:29 GMT

Kathyyee: Nuwe bladsy geskep met '{{Info|How Shall We Fight for Joy?}} 1. Besef dat authentieke geluk in God ‘n geskenk is. 2. Besef dat geluk meedoënloos voor geveg moet word. 3. Los in dringendhei...'

{{Info|How Shall We Fight for Joy?}}

1. Besef dat authentieke geluk in God ‘n geskenk is.

2. Besef dat geluk meedoënloos voor geveg moet word.

3. Los in dringendheid alle bekende sonde in jou lewe.

4. Leer die geheime van skuld gevoelens – hoe om te veg soos ‘n geregverdige sondaar.

5. Besef dat die stryd hoofsaaklik ‘n geveg is om God te sien vir wie Hy is.

6. Mediteer dg en nag op die Woord van God.

7. Bid ernstig en aanhoudend vir ‘n oop hart, oë en ‘n geneighdheid vir God.

8. Leer om vir jouself te preek instede om na jouself te luister.

9. Spandeer tyd met God –mense wat jou help om God te sien en die geveg veg.

10. Wees geduldig in die nag van God se oënskynlike afwesigheid.

11. Kry rus en oefening, ‘n goeie dieet sodat jy die liggaam kan hê soos God dit ontwerp het.

12. Maak behoorlike gebruik van God se openbaing in die natuur.

13. Lees goeie boeke oor God en biografieë van groot heiliges.

14. Doen die hard en liefdevolle dinge ter wille van ander (getuies en genade).

15. Kry ‘n globale visie vir die saak van Christus en giet jouself uit vir die onbereiktes.

Christian Courage

Kathyyee — Sat, 05 Sep 2009 13:18:13 GMT

Kathyyee: Nuwe bladsy geskep met '{{InProcess|}}Hi Sonia, This is the new page for your translation. Afrikaans now has its own site and this is place for your translation. Thanks so much!! Kathy'

{{InProcess|}}Hi Sonia,

This is the new page for your translation. Afrikaans now has its own site and this is place for your translation.

Thanks so much!!

Kathy